پسر نازم سید علی
 
قالب وبلاگ
نويسندگان
روشهایی برای داشتن نوزادی آرام
 

بسیاری از پدران و مادرانی که در نخستین تجربه فرزندداری خود به سر می‌برند از بی‌قراری و نا‌آرامی‌های نوزاد خود گله دارند و این مسئله حتی باعث ترس و وحشت و گاهی نیز عصبی شدن آنها می‌شود. پزشکان معتقدند، این دوران باید سپری شود تا نوزاد با محیط جدیدی که به آن وارد‌شده، آشنا شود اما علاوه بر همه این موارد، راهکارهایی ساده نیز وجود دارد تا نوزاد شما راحت‌تر با دنیای کنونی کنار بیاید

 راهکارهایی برای خواباندن کودک

ماشین سواری: اگر از اینکه مرتب فرزندتان را در آغوش بگیرید و دور خانه را بچرخید یا اینکه او را روی پای خود بگذارید و ساعت‌ها تکان دهید تا به خواب برود، خسته و کلافه شده‌اید، به شما پیشنهاد می‌شود که او را سوار ماشین کنید. کودک را در صندلی مخصوص قرار دهید و حدود 20دقیقه الی نیم ساعت، در خیابان‌های اطراف محل زندگی‌تان بدون اینکه توقف کنید، دور بزنید. بعد از طی این مدت زمان به خانه برگردید و فرزندتان را در حالی که در خواب ناز است، به آرامی به تختش منتقل کنید. می‌توانید برای جلوگیری از بیدارشدن کودک، او را با همان صندلی به خانه منتقل کنید و به آرامی روی تخت بخوابانید. البته پدرها نیز می‌توانند این مسئولیت را به‌عهده بگیرند تا مادر در نبود آنها کمی استراحت کند! و اگر هر دو، وقت اضافه داشتند، می‌توانند همراه فرزندشان سوار ماشین شوند. مطمئن باشید تجربه جالبی است و شاید بتوانید در طول مسیر گفت‌وگویی هم با همسرتان که پس از تولد نوزادتان، زمانی برایش نداشتید انجام دهید.

قدم زدن: یکی از بهترین و سالم‌ترین راه‌های آرام کردن و خواباندن کودک، قدم زدن است. بسیاری از اوقات، گریه کودک تنها با تغییر مکان متوقف می‌شود. شما می‌توانید با توجه به محل زندگی‌تان حین پیاده‌روی از مناطقی مثل پارک‌، ساحل‌، خیابان‌های خلوت یا محل‌هایی که دارای درخت، فواره و... هستند‌، عبور کنید. بهتر است زمان پیاده روی را صبح‌ها انتخاب کنید‌، زیرا در این صورت متوجه می‌شوید که حدود نیم تا یک ساعت پیاده‌روی، تا چه حد روحیه‌تان را تغییر می‌دهد و از اضافه وزن‌تان نیز جلوگیری می‌کند! به‌خصوص پیاده روی به مادرانی که بعد از زایمان به علائم افسردگی مبتلا شده‌اند اکیدا توصیه می‌شود، زیرا در اثر پیاده روی و ورزش از مغز «ایندروفین»ترشح می‌شود که ترشح آن زایل‌کننده ناآرامی‌های روحی و ذهنی بدن است.
 صداهای آرامش بخش

تحقیقات نشان داده که بسیاری از صداها تأثیر آرام بخشی روی کودک دارد. به‌خصوص صداهایی که مکان اولیه کودک را به یاد او بیندازد. صداهای آرام بخش برای کودک، اصولا صداهایی یکنواخت هستند که زیر و بم کم و نامحسوسی دارند. بسیاری از مؤسسات تحقیقاتی در کشورهای پیشرفته، اقدام به تهیه موسیقی‌هایی مناسب برای خواب و آرام‌سازی‌ کودک کرده‌اند که در اصطلاح به آن «صداهای سفید» می‌گویند. البته اگر شما دسترسی به این نوع موسیقی ندارید، اصلاً نگران نباشید. لیست زیر می‌تواند جایگزین مناسبی برای موسیقی‌های آرام‌بخش خاص کودک باشد.

1- صدای تیک‌تاک ساعت
2- صدای جاروبرقی (البته باید این صدا را امتحان کنید‌. به این ترتیب که اگر کودک‌تان از این صدا خوشش آمد، آن را برایش ضبط کنید و برای آرام کردن و خواباندن او استفاده کنید‌).
3- پنکه‌ای که با دور کند، کار کند.
4- صدای ضبط شده آبشار یا امواج دریا و اقیانوس
5- صدای ماشین ظرفشویی، لباسشویی، ماشین ریش تراش
6- لالایی‌های خانگی. می‌توانید صدای خود را روی کاست ضبط کنید. سعی کنید در این کاست صدای خود را در حال گفتن: «بخواب فرزندم، کوچولوی نازنینم می‌خواد بخوابه» یا «الان وقت خوابه» به‌صورت موزون و آهنگین ضبط کنید یا حتی آهنگ‌های محلی و دوست داشتنی کودک را با صدای خودتان ضبط کنید.
7- موزیک‌های کلاسیک. اکثر نوزادان به موسیقی‌های کلاسیک علاقه‌مندند؛ موسیقی‌هایی که ضرباهنگ آرام و یکنواختی دارند.
8 - گریه کودک‌تان را ضبط کنید و بعد در هنگام گریه کردن او برایش پخش کنید. این مسئله باعث تعجب کودک می‌شود و برای لحظاتی او را در سکوت فرو می‌برد. مطمئن باشید بعد از آن هم، آنچنان تحت‌تأثیر شوک تشخیص صدای خودش قرار گرفته که یادش می‌رود باید گریه و ناآرامی را شروع کند!
 اعجاز تصاویر در آرام‌کردن کودک

1- آینه: کودک‌تان را در حالی که گریه می‌کند یا ناآرام است، جلوی آینه برده و به او اجازه دهید که چهره خود را در آینه ببیند. صورت یا پای او را جلوی آینه ببرید و به سطح آینه بمالید، در این حالت به کودک‌تان نگاه کنید که چگونه به آینه خیره شده و دیگر صدایی از او به گوشتان نمی‌رسد.

2- چهره خندان و اداهای بامزه: زمانی را برای برقراری ارتباط چهره به چهره با کودک‌تان قرار دهید. صورت او را مقابل صورت خود قرار دهید و مرتب حالت چهره‌تان را عوض کنید و حالت‌های بامزه و خنده‌دار به‌خود بگیرید. مثلا لپ‌تان را باد کنید یا حالت چشم‌هایتان را عوض کنید. البته بهتر است این تمرین‌ها را در حالی که کودک‌تان آرام و سرشوق است انجام دهید و به خاطر بسپارید که از کدام صورت شما خوشش آمده تا در هنگام گریه کردن او، فورا آن حالت را برایش به نمایش بگذارید!!


3- اشیا و اشخاص متحرک: یکی دیگر از راهکارهای آرام کردن کودک آن است که او را مقابل اشیا یا اشخاص در حال حرکت، مانند پاندول ساعت، پنکه سقفی، آکواریوم پر از ماهی، برگ درختان، آتش شومینه، ماشین‌های در حال حرکت، افراد در حال ورزش یا دوچرخه‌سواری، امواج ساحل یا بازی بچه‌ها در حیاط یا پارک مقابل‌تان قرار دهید.

نوازش‌های آرامش بخش

نوازش‌های پدرانه: یکی از روش‌های نوازش که پدران به راحتی می‌توانند آن را اجرا کنند، این است که پدر روی زمین یا تخت دراز بکشد، به حالتی که گوش‌های کودک مقابل قلبش قرار بگیرد. در این حالت متوجه خواهید شد که آرامش عجیبی به کودک دست می‌دهد و حتی تنفس او هماهنگ با صدای قلب شما خواهد شد. در این هنگام به خاطر سکوت و آرامش شگرفی که کودک دارد، به‌تدریج مچ دست او رها و عضلات بدنش شل می‌شود. این روش برای نوزادان 4، 3ماهه بسیار مفید است.

نوازش سر کودک: طی تحقیقات به عمل آمده، مشخص شده است که بسیاری از کودکان، هنگامی که تحت نوازش ناحیه سر خود قرار می‌گیرند، به‌طوری باور نکردنی دچار آرامش می‌شوند. البته مطمئنا اگر این حالت نوازش را همراه با جملات مثبت و قربان صدقه رفتن همراه کنید، تأثیر آن چند برابر خواهد شد.

 


 

 

[ ۱۳٩٠/۳/٢ ] [ ٢:۱٧ ‎ب.ظ ] [ سیدعلی ]

آیا در بارداری سونوگرافی نیاز دارم ؟

امروزه از سونوگرافی طی یک حاملگی به دفعات متعدد استفاده می‌شود که
بیمار را متحمل هزینه بالا می‌کند، در حالی که می توان در یک حاملگی بدون
وجود عوارض جدی مامایی برای ارزیابی رشد جنین و تخمین سن حاملگی از روش
ارزان، قابل اعتماد و آسان اندازه گیری سریال ارتفاع رحم استفاه کرد . بر
پایه نتایج یک تحقیق اندازه گیری ارتفاع رحم، یک روش غربالگری قابل اعتماد،
موثر و کارا جهت ارزیابی رشد جنین و تخمین سن حاملگی در مقایسه با روش
«سونوگرافی» است .تخمین سن داخل رحمی یکی از اجزا اصلی مراقبت «پره ناتال»
است که توسط LMP،‌ اندازه گیری رحم و اولتراسونوگرافی تعیین می‌شود و
اندازه گیری سریال ارتفاع رحم و مقایسه آن با LMP با دقت زیادی بیان کننده
سن حاملگی می‌باشد.امروزه از سونوگرافی طی یک حاملگی به دفعات متعدد
استفاده می‌شود که بیمار را متحمل هزینه بالا می‌کند، در حالی که می توان
در یک حاملگی بدون وجود عوارض جدی مامایی، برای ارزیابی رشد جنین و تخمین
سن حاملگی از روش ارزان، قابل اعتماد و آسان اندازه گیری سریال ارتفاع رحم
استفاه کرد.منصوره نصیریان و مهین افلاطونیان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی
شهید صدوقی یزد با استاد راهنمایی دکتر مهدیه مجیبیان در پایان نامه
دانشجویی خود دقت روش اندازه گیری ارتفاع رحم و سونوگرافی برای تخمین سن
حاملگی و مقایسه با نتایج اولین روز آخرین قاعدگی را بررسی کردند.این
مطالعه به روش CROSS- SECTIOAN و به صورت Diagnoctic study انجام شد و
جامعه مورد بررسی را 140 خانم بارداری که بین هفته‌های 28 - 22 حاملگی به
سر می برند، تشکیل دادند.سن حاملگی جامعه مورد بررسی با استفاده از اندازه
گیری ارتفاع رحم و سونوگرافی در 22 تا 25 هفته حاملگی تخمین زده شد و با سن
حاملگی حاصل از LMP مقایسه شد.سپس به فاصله سه، چهار هفته برای دفعه دوم
سن حاملگی تخمین زده شد.طبق نتایج این بررسی ضریب همبستگی پیرسن بین سن
حاملگی تخمین زده شده به وسیله ارتفاع رحم و سن حاملگی تخمین زده شده به
وسیله سونوگرافی، قطر بین آهیانه‌یی به دست آمد.

به گزارش ایسنا، ضریب همبستگی بین سن حاملگی تخمین زده و سن حاملگی
اهمیت زیادی می‌یابد،‌ با توجه به اختلاف ناچیزی که در تخمین سن حاملگی به
دو روش اندازه‌گیری ارتفاع رحم در سونوگرافی در مقایسه با LMP وجود دارد،
در نهایت چنین نتیجه‌گیری شده که از اندازه گیری ارتفاع رحم به عنوان یک
روش غربالگری قابل اعتماد و موثر و کارا می‌توان جهت ارزیابی رشد جنین و
تخمین سن حاملگی استفاده کرد و در صورت وجود هرگونه اختلاف قابل توجه بین
اندازه حاصل از اندازه گیری ارتفاع رحم و LMP می‌توان جهت بررسی‌های بیشتر
از سونوگرافی استفاده کرد



تاریخچه سونوگرافی :

در سونوگرافی با تصویر سه بعدی انواع مالفورماسیونها دقیق مشخص می‎شود
به خصوص در مالفورماسیونهای صورت . برای ساخته شدن تصویر در زمان طولانی
هنوز دستگاهها کامل نشده‎اند در واقع دستگاههای سه بعدی تجارتی نشده‎اند و
هنوز اکثر دستگاههای سونوگرافی دو بعدی هستند و به عبارتی Digimucioner
هستند که منتها تمایز دستگاهها با توجه توانایی تفکیک است یعنی دستگاه
سونوگرافی که قدرت تفکیک بالاتر باشد از لحاظ کارایی بالاتر است و برعکس .



درمان ناهنجاری های مادرزادی باانجام دو دوره سونوگرافی در دوران
بارداری امکان پذیر است:دکتر «صلاح الدین دلشاد»  در گفت و گو با خبرنگار
خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران اظهار داشت: بیماری
هیرشترونگ یک بیماری مادرزادی و در حقیقت عدم تشکیل قسمتی از اعصاب
انتهایی لوله گوارش است.وی افزود: در نتیجه این بیماری کودک دچار یبوست های
مزمن می شود به حدی که هر 10 تا 15 روز یکبار قادر به اجابت مزاج خواهد
بود.وی ادامه داد: ضمن آنکه کودک با ابتلا به این بیماری به دلیل وارد کردن
فشار به خود دچار عوارض دیگر شده و از سوی دیگر نیز دچار بی اشتهایی،
لاغری، سوء تغذیه و حتی عقب ماندگی ذهنی می شود.دکتر دلشاد راه درمان این
بیماری را جراحی دانست و عنوان کرد: این بیماری در صورت تشخیص به موقع به
طور 100 درصد قابل درمان خواهد بود.این متخصص ادامه داد: البته در گذشته
برای جراحی این بیماری شکم بیمار باز می شد اما خوشبختانه در حال حاضر
جراحی بدون بازکردن شکم و از طریق مقعد با برداشتن روده ای که عصب ندارد و
پیوند روده سالم انجام می پذیرد.وی با اعلام این مطلب که اغلب ناهنجاری های
مادرزادی با تشخیص به موقع در دوران جنینی و قرار گرفتن تحت نظارت متخصص
مربوطه قابل کنترل و درمان خواهند بود اظهار داشت: لازم است مادران در طول
دوران بارداری در دو مرحله (28 هفتگی و 36 هفتگی حاملگی) به انجام
سونوگرافی جهت بررسی ناهنجاری های جنینی بپردازند.



بهترین زمان انجام سونوگرافی هفته 12 تا 14 حاملگی است :متخصصان
معتقدند بهترین زمان انجام سونوگرافی در زنان باردار برای تشخیص ناهنجاری
جنینی، هفته 12 تا 14 حاملگی است.دکتر «حمید بهنیا» متخصص زنان و زایمان
ضمن بیان این مطلب در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران
(ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران، گفت: سونوگرافی ابزار تشخیصی مهمی در اغلب
رشته‌های پزشکی از جمله زنان و مامایی است که هیچ خطری را نیز برای فرد به
دنبال ندارد.وی با اشاره به اینکه انجام سونوگرافی از ابتدا تا انتهای
بارداری برای مادر بی‌ضرر است، افزود: البته سونوگرافی با هدف تشخیص
ناهنجاری جنین در هفته 12 تا 14 حاملگی نتیجه بخش‌تر است.دکتر بهنیا ادامه
داد: سونوگرافی را نباید به غلط تنها ابزاری برای تشخیص جنسیت جنین به ویژه
قبل از هفته 20 بارداری قلمداد کرد، متاسفانه  برخی خانواده‌ها تنها با
این هدف سونوگرافی را انجام می‌دهند تا در صورت نیاز اقدام به ختم بارداری
کنند.این عضو علمی دانشگاه با اشاره به اینکه نگرش فوق عواقب نامطلوبی در
جامعه در پی دارد، اظهار داشت: ناهماهنگی جمعیتی زنان و مردان، به عنوان
مثالی در کشور هندوستان که در پی ختم مکرر حاملگی‌ها رخ داده از جمله این
عواقب است.



سونوگرافی سه بعدی موفقیت تشخیص بیماری را تا بیش از 99 درصد افزایش
داده است : امروزه با ابداع دستگاه‌های جدید و کاربرد سونوگرافی سه بعدی در
پزشکی صحت تشخیص بیماری‌ها به 8/99 درصد رسیده است.دکتر «ربابه
طاهری‌پناه» دبیر اجرایی اولین همایش سونوگرافی در زنان و مامایی ضمن بیان
این مطلب در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران، واحد علوم
پزشکی ایران، گفت: در حال حاضر با استفاده از سونوگرافی سه بعدی امکان
تشخیص به موقع ناهنجاری‌های جنینی و انواع بیماری‌ها از جمله سرطان زنان
فراهم شده است.وی ادامه داد: تصمیم‌گیری بهتر در خصوص ختم یا ادامه بارداری
و بررسی نتایج اعمال جراحی داخل رحمی، از دیگر کاربردهای سونوگرافی سه
بعدی است.دکتر طاهری‌پناه سونوگرافی را روشی غیر تهاجمی عنوان و تصریح کرد:
در گذشته در تشخیص ناهنجاری جنینی به روش آمینوسنتز (کشیدن آب دور جنین)
امکان سقط جنین وجود داشت؛ اما امروزه به کمک دو روش سونوگرافی دو بعدی و
سه بعدی بدون بروز هیچ یک از این عوارض، موفقیت تشخیص نیز به بیش از 99
درصد رسیده است.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با بیان این
مطلب که «متاسفانه کاربرد روش تشخیصی سونوگرافی سه بعدی در اغلب موارد غیر
ضروری است»؛ افزود: این روش باید پس از سونوگرافی دو بعدی آن هم در صورت
تشخیص پزشک مبنی بر احتمال وجود ناهنجاری انجام پذیرد.وی ادامه داد: چرا که
استفاده از روش سونوگرافی سه بعدی در موارد غیر ضروری ضمن اتلاف وقت،
هزینه مالی فراوانی را نیز به شرکت‌های بیمه‌گر و بیماران تحمیل می‌کند.









اساس کار سونوگرافی :

دستگاه سونو شامل

1ـ پروپ یا        Sound

2ـ زاویه ( کامپیوتر و …اعداد و ارقام را داریم که می‎توان محاسباتی
انجام داد و نماگیر را در نقاط مختلف Fix کرد و اندازه گیری کرد )

3ـ مانیتور : تصاویر منعکس شده از امواج صوتی را می‎توان در آن دید .



انواع پروپ

1ـ پروپ خطی Liner

2ـ پروپ آندوکاویند یا واژینال

3ـ پروپ Pectorial



امروزه بیشتر پروپ Pectorial_ Liner استفاده می‎شود که در تمام طول
دوران بارداری استفاده می‎شود . پروپ واژینال به خصوص برای تشخیص زودتر در
اوایل دوران بارداری استفاده می‎شود مثلاً :

A ـ در خونریزیهای اوایل دوران بارداری (مثلاً کسانی که سابقه ab وEP
یا ab ناقص دارند) ولی ساک حاملگی به نحوی است که نمی‎توان از پروپ
ابدومینال نگاه کرد از پروپ واژینال استفاده می‎شود که یک هفته جلوتر اگر
ساک حاملگی وجود داشته باشد آن را ببینیم

Bـ در ضمن پروپهای واژینال در اواخر دوران بارداری نیز استفاده می‎شود :


مثلاً دیدن اسکار سزارین که در چه وضعیتی است ، آیا خوب ترمیم شده است
یا نه و … و بخواهیم کاملاً اسکار سزارین را از نزدیک ببینیم به کار می‎رود
.

C ـ پروپ واژینال در مواقعی که بخواهیم تشخیص زودرس مالفورماسیونها را
بدهیم به کار می‎رود به طور مثال : در آنانسفالیها

در مورد آنانسفالیها حتماً جهت تأیید آنانسفالی باید 3ـ2 سونوگرافیست
ماهر نظر بدهند تا مورد قبول باشد که اگر اقدامات سقط درمانی مد نظر باشد
هرچه زودتر انجام شود .



اصول تکنیک دستگاه اولترا سونوگرافی :بر اساس امواج ماورای صوتی است که
شنیدنی نیست چون فرکانس بالا دارد پس تأکید می‎شود که پروپ روی گوش جنین
گذاشته نشود که ممکن است روی گوش جنین آسیب برساند .



تعداد درخواست روتین سونوگرافی در طول دوران بارداری

2 بار کافیست ولی اگر مادر LMP را نمی دانست یک سونو دیگر در سه ماهه
اول دوران بارداری داده می‎شود . بیشتر از این موارد ممکن است عوارضی در
نهایت روی جنین داشته باشد . اساس کار سونوگرافی بر اساس انعکاس و انکسار
است و یا به عبارتی : Reflextion رفراکشن است : اگر یک سری امواج از محیطی
وارد محیط دیگر شود در محل تلاقی دو سوم محیط به علت مقاومت صوتی متفاوت در
این مرز یکسری منعکس و بیشتر منکسر می شود .

امواج منعکس بر حسب یک سری فعل و انفعالات که انجام می‎دهد برمی‎گردند
روی اکران و تصویری که ما روی اکران می‎بینیم در حقیقت بر پایه انعکاس
امواج است به خاطر همین ما تأکید روی پر بودن مثانه در اوایل دوران بارداری
داریم .

در ضمن ما یکسری از ژل استفاده می‎کنیم چون یکسری حباب هوا مابین این
دو محیط بوجود می‎آید پس مقاومت هوا نمی‎گذارد امواج منعکس شود در نتیجه ژل
زده می‎شود تا انعکاس کامل باشد و تصاویر را ببینیم . امواج دارای
فرکانسهایی است . فرکانسهائی که در امواج اولترا سونوگرافی استفاده می‎شود
بین 20ـ1 مگاهرتز است در نتیجه گوش ما این امواج را نمی‎ شنود . در
سونوگرافی معمولاً 7ـ5/3 مگاهرتز استفاده می‎شود و در داپلر تا 11 مگاهرتز
استفاده می‎شود . بخصوص در شریان مغزی داپلر نمی‎گذاریم چون فرکانس بالا
ممکن است مغز را آسیب برساند .



سیستمهای به کار رفته در سونوگرافی :

1ـ سیستم : تصاویر اندامهای جنین را مشخص می‎کند که برای
اندازه‎گیری‎ها مثلاً بای پریتال و … به کار می‎رود

2ـ سیستم : مثلاً قلب جنین را فرکانسش را اندازه می‎گیریم حتی ریتم و
ریت کار کرده‎اند .



Dopler : از هفته 18 بارداری استفاده می‎شود . موارد استفاده داپلر :

1ـ IUGR

2ـ اگر مادر دیابتی باشد

3ـ اگر در مادر احتمال اکلامپسی یا توکسمی حاملگی باشد .



اساس داپلر: وقتی سونو انجام می شود. مشخصه بافت بررسی نمی‎شود بلکه آن
ساختمان تشریحی یا نوع فعالیت بافت در سونو مشخص می‎شود . امواج منعکسه از
داپلر با توجه به سرعتش که جسم دارد تغییر فرکانس داده و ما متوجه می‎شویم
که مثلاً جریان خون در شریان نافی طبیعی است یا نه .

توجه : داپلر به طور روتین داده نمی‎شود .

در داپلر رنگی : با تغییر رنگی که متناسب با شدت جریان خون در رگ است
که اگر مثلاً نارسایی در قلب ، شنت عروق باشد را به ما نشان می‎دهد .



موارد ایمنی در داپلر

بیشتر مواقع برای Screening از امواج Continous vave استفاده می‎شود و
فقط در مواقع لازم از امواج Cardi vave استفاده می‎شود . برای کم کردن
اثرات داپلر روی جنین باید :

1ـ دستگاه حساسیت کافی داشته باشد .

2ـ سونوگرافیست اطلاعات کافی از دستگاه داشته باشد که با حداقل نیروی
لازم ازدستگاه استفاده کند .

3ـ زمان داپلر کافی باشد (چون طولانی شدن زمان داپلر روی DNA اختلال
ایجاد می‎کند) .

توجه : 1ـ اگر IUGR در سونو اول با دانستن دقیق LMP مشخص شد سونو دوم
جهت کنترل ، 2 هفته بعد تکرار می‎شود و اگر همان نتیجه بود در آن صورت
داپلر توصیه می‎شود .

2ـ در هفته 5/5 از LMP سونو با پروپ واژینال به ما کمک می‎کند که 1
هفته جلوتر ساک حاملگی دیده شود یا نشود و معمولاً سونوی واژینال در موارد
غیر طبیعی حاملگی مثلاً : E.P سقطهای ناقص و … به کار می‎رود .

3ـ تستهای ایمونولوژی در قبل 12 هفته دقیقتر از سونوگرافی است .

4ـ با علائم کلینیکی : تهوع بیشتر از حد مادر ، رحم بزرگ مادر و … شک
به مول شد در هفته پنجم در سونوی واژینال مول به صورت خوشه انگور دیده
می‎شود .



موارد استفاده از سونوگرافی در حاملگی

A ـ مطالعه سن جنین : بررسی و تعیین سن جنین بعد 4ـ3 هفته معنی ندارد .
برای تعیین سن جنین با سونو باید قبل از هفته 24 باشد و از آن به بعد
ارزشی ندارد چون نسبت رحم و جنین اندازه مناسب نمی‎دهد . محاسبه آن بر اساس
: اندازه‎گیری بای‎پرینال ، طول فمور FL ، ترانسورس ابدومینال ، مخچه ، کف
پا ، دور بازو ، محیط دور شکم مشخص می‎شود . تا هفته 24ـ25 حاملگی اندازه
سربلوم عین اندازه واقعی سن جنین است مثلاً اگر سربلوم mm17 باشد یعنی سن
حاملگی 17 هفته است .

توجه : برای تعیین سن جنین حتماً باید چند فاکتور کنار هم باشد تا
ارزیابی دقیق سن جنین شود .



B ـ مطالعه بیولوژیک و مورفولوژیک

یک سری اندازه‎ها است که کمک می‎کند برای

1ـ سن جنین

2ـ آیا بچه حالت طبیعی دارد یا نه ؟

مثلاً اگر فموری را در سن 31 هفته ببینیم که مثلاً cm3 است و کوچک
می‎باشد می‎آئیم بررسی جدی تر می‎کنیم می‎آئیم اندازه قفسه سینه ، دور شکم و
… را می بینیم در نتیجه مطالعه بیولوژیک منجر به مطالعه مرفولوژیکی می‎شود
. این بررسیها از طریق اندازه‎ها و جداول مربوطه انجام و مقایسه می‎شود .
مثلاً اگر بای‎پرینال دیامتر از سن حاملگی بزرگتر باشد می‎توان تشخیص
ماکروسفالی و … داد .

توجه : مطالعه بیومتریک منجر به مطالعه مرفولوژیکی می‎شود

اندازه کف پا باید تقریباً به اندازه فمورباشد و الا منجر به تشخیص
بعضی بیماریها می‎شود .



اندازه‎گیری استخوان بینی

در بعضی از تریزومیهای صورت که استخوان بینی تغییر فرم می‎دهد مثلاً در
تریزومی 21 که اندازه استخوان بینی کوچکتر می‎شود و در arnold shialie
تغییر شکل بینی حالت قوسی دارد و اندازه‎اش فرق می‎کند . اگر ما ناهنجاری
را تشخیص دهیم می‎آئیم اندازه‎گیری بیولوژیک مجدداً کاملتر انجام می‎دهیم .




از نظر مرفولوژی

بررسی قلب جنین ، فرم سر، فرم ابدومن ، مثلاً در آبدومن معده وجود دارد
یا ورودی رگ نافی وجود دارد یا نه که در اندازه‎گیری‎ها مهم است . آیا
مثانه وجود دارد یا نه که در صورت نبودن می‎تواند آژنزیها و ناهنجاریهای
کلیه و مجاری ادرار را می‎دهد . البته وقتی مغز جنین را دیدیم قلب را با 4
کاویته (دو دهلیز و دو بطن) باید ببینیم .


c ـ بررسی و ارزیابی فتال Well Being Fetal

که 4 فاکتور مؤثر است

1ـ حرکات تنفسی (که فقط دیافراگم بالا و پائین می‎آید و الا تنفس واقعی
نداریم)

2ـ حرکات تونوسیته جنین (F.m فتال موومنت)

3ـ قلب جنین که ریت آن min/160ـ120 است و در هر حرکتی دو پرید یا دوبار
بالا و پائین کامل داشته باشد که در مانیتورینگ هم همینطور است .



D ـ بررسی مقدار مایع آمنیوتیک : مثلاً در آترزی مری دهان بسته و باز
نمی‎شود و بلع انجام نمی‎شود .

توجه :

1ـ تمام این بررسیها باید در عرض 30 دقیقه باشد .

2ـ ماماها در فرانسه سونوی حاملگی و زنان را انجام می‎دهند و اعتراف بر
این نکته زیاد است که تشخیصشان در مالفورماسیونها در حاملگی بالاست .

F.M (Fetal Movement)  : هر زمانی که جنین حرکت کند باید یک علامتی ثبت
شود اگر نشد جنین را تحریک می‎کنند ببینند که این علامت و پرید تشدید
می‎شود یا نه . در F.M باید 2 پرید تشدید شده در حرکت معمولی باید داشته
باشیم


E ـ وضع قرار گرفتن پلاسنتا و اندازه‎گیری آن :

برای سن حاملگی و زمان فرارسیدن زایمان به کار می‎رود . در ضمن بررسی
پلاسنتا هم می‎توان انجام داد . چیزی که مهم است این که قبل از 32 هفته
کلسیفیکاسیون جفت و گرید 3 نداشته باشیم چون خطرناک است و ممکن است منجر به
از بین رفتن جنین شود .



F ـ تشخیص بعضی مالفورماسیونها :

از جمله آنانسفالی ، هیدروسفالی ، آترزی مری ، آژنزی معده ، دیفورمیتی
صورت ، بعضی مالفورماسیونها یک حالت ژنتیکی و بیماری کروموزومی است وبا یک
سری علائم کلینیکی خاص در سونوگرافی می‎توانیم تشخیص دهیم ولی مستلزم این
است که یک سری تشخیصهای invasive پره ناتال انجام دهیم

مثل : آمنیوسنتز (در هفته 14ـ13 حاملگی) ، کوردوسنتز ، کوریوسنتز ، …
که در سنین مختلف بارداری انجام می‎شود .



استفاده از سونوگرافی در سه ماهه‎های مختلف بارداری

A ـ سه ماهه اول بارداری که شامل:

ـ هفته 4 تا 7 بارداری

ـ هفته 7 تا 12 بارداری

ـ هفته 12 تا 15 بارداری



هفته 7ـ4

اهمیتش در تشخیص مالفورماسیونها یا تشخیص abortion است . دراین هفته‎ها
یک ساک حاملگی که داخلش ان اکوژن است و اکویی در داخلش نداریم دیده می‎شود
. یولک ساک u.s چیزی است که فتال کورد من را تغذیه می‎کند و u.s در هفته
12 با ، جفت ادغام می‎شود .

در هفته 7 بارداری U.S کم‎کم بزرگتر می‎شود و تقریباً نصف رحم را
می‎گیرد و در اینجا به خاطر اکوژنیستیه داخلش اکوژن دیده می‎شود که همان
فتال کورد است که تبدیل به جنین آینده می‎شود .



هفته 12ـ7 بارداری :

در این هفته‎ها CRL اندازه‎گیری می‎شود . یولک ساک ، CRL ، ساک
آمنیوتیک ، فتال هارت ریت (FHR ) ، فتال کورد دیده می‎شود . اگر ساک حاملگی
دفرمه باشد که احتمال abortion در مادر وجود دارد که برای : تشخیص زودتر
abortion جنین به کار می‎رود .

30 + قطر ساک = سن حاملگی



توجه :

1ـ قبل از هفته 7 بهترین تشخیص حاملگی تستهای ایمونولوژیک است نه
سونوگرافی

2ـ اگر ساک حاملگی خالی و همراه خونریزی باشد که ممکن است احتمال
حاملگی داخل رحمی همراه حاملگی خارج رحمی باشد .



هفته 12 تا 15 حاملگی

آنومالیها زودتر تشخیص داده می‎شود مثل : آنانسفالی ، هیدروسفالی . در
آنانسفالی CRL به سن حاملگی نمی‎خورد و کوچکتر است . در اینجا اندازه‎گیری
دقیق B.P ترانسورس ابدومینال و … را داریم .

در تشخیص انواع سقطها : مانند ناکامل ، سقط خود به خودی missab ، اگر
خانمی با IUD حاملگی داشته باشد در اینجا نحوه قرارگرفتن IUD مهم است که
اگر نزدیک isthm باشد سریع در می‎آوریم و اگر در ناحیه فوندال باشد تا آخر
دوران بارداری در آنجا باقی می‎ماند ولی ریت عفونت بالاتر می‎رود .



B ـ سه ماهه دوم بارداری : از هفته 15 تا 28 بارداری است . چون
مرفولوژی کامل همه اندامها را داریم بررسی کامل شامل : اندازه گیری دور
مایع بچه ، بررسی پلاسنتا و …

توجه : 1ـ مطالعه بیومتریک در سه ماهه دوم بارداری از هفته 15 شروع تا
هفته 28 ادامه دارد .

2ـ در این سه ماهه دوم نیازی به پر بودن مثانه نیست چرا که پربودن
امکان دارد دیواره خلفی رحم به دیواره قدامی فشار بیاورد و اشتباهاً
Placenta previa گزارش کنیم در این فاز مثانه باید نیمه پر باشد .

اندازه‎گیری بیومتریک :

ـ بررسی B.P.D روتین انجام می‎شود .

ـ بررسی F.O )اکسی پوتو فرونتال) فقط در الیگوسفالی اندازه‎گیری می‎شود
.

  

خط Falx یا خط نیمکره مغزی که کره مغز را به دو نیمکره تقسیم می‎کند
حتماً باید در سونو این خط دیده شود و یک Land mark می‎باشد . عمل جذب و
دفع مایع نخاع باید در وانتریکول سوم انجام شود که کم دیده می‎شود و اگر
واضح دیده شد معلوم می‎شود که اختلال در جذب و دفع مایع نخاعی را مطرح
می‎کند و اگر در داخل آن اکوفری هم باشد و وانتریکول جانبی من بزرگ باشد
نشان دهنده هیدروسفالی ، مننگوسل و عفونتهای توکسوپلاسموز را می‎رساند .

خیلی مهم است که با Structure سر جنین کاملاً سونولوژیست آشنا و
اطلاعات کافی و تجربه کافی داشته باشد . به طور کلی اندازه‎گیری روتین در
سر B.P.D می‎باشد ولی اگر براکی سفال و هیدروسفالی باشد در اینجا
اندازه‎گیری F.O در همین کوپ هم انجام می‎دهیم .

برای بررسی مخچه کوپ را تغییر داده که شکل یک بادام زمینی است مخچه
خودش می‎تواند یک Land mark اندازه‎گیری سن جنین باشد که فقط تا 24 هفته
برای تعیین سن جنین به کار می‎رود . کمی پائینتر می‎آئیم و در ناحیه گردن
از نظر مننگوسل بررسی می‎شود که آیا وجود دارد یا نه بعد ساف تیشو گردن را
اندازه‎ می‎گیریم ( بافت نرم گردن که در تریزومی 21 کلفت می‎باشد ) .
مرفولوژی فرم سر و شناخت Structure سر مهم است . ممکن است فرم سر خاجی
مانند (در بعضی بیماریها مثل سندرم آپر ) ویا دوکی شکل و یا … باشد .

نکته :

درصد اشتباه اندازه‎گیری مخچه برای تعیین G.A کم می‎باشد ولی کلاً در
اندازه‎گیری جنین همیشه 10% اختلاف وجود دارد . چون ما تصویر یا image
می‎بینیم که ممکن است کاذب باشد . مثلاً یک نقطه اکوژن کاذب و بی‎معنا
داشته باشیم مثل موی جنین که ممکن است تشخیص اشتباهی تومور داده شود . معده
حتماً باید دیده شود نبودن آن آترزی را مطرح می‎کند .



جنسیت جنین :

اگر دولبیا دیده شد Female و اگر penis با حلقه اسکلروتوم دیده شد
جنسیت جنین Male است . حتماً پاهای بچه باید باز باشد در هنگام سونو) . اگر
هنگام سونو پاهای بچه بسته باشد و بند ناف جلو بیفتد و تشخیص اشتباهی Male
داده میشود بعضی وقتها که بیضه دیلاته باشد هیدروسل را می‎رساند و در
تخمدانها هم ممکن است کیست تخمدان دیده شود . حتماً باید جفت دستها و حتماً
با 5 انگشت دیده شود . گاه یک یا چند انگشت به هم می‎چسبند و در تریزومی
21 شصت فرو رفته است و دست بسته و حالت مشت را دارد . فرم اندازه فمور در
تشخیص دیسپلازی مهم است و کوچکتر بودن آن نشان دهنده نانیسم است و بعد باید
اندازه کف پا هم گرفته شود . در کلیه‎ها حتماً باید کالیسها و … دیده شود و
اگر کیست دیده شود مطرح کننده کلیه کیستیک است و اگر کلیه دیده نشد
می‎تواند مطرح کننده آژنزی کلیه باشد .

در سر B.P.D : دو نقطه وسط باید یک Structure داشته بأشد . تا لامید ،
خط هلیستوری ، فیستوری سیلیویه ، یک برش بیضی مانند سر اگر دیده شد در این
صورت تصویر سر درست می‎باشد . سپس مقدار مایع آمنیوتیک و … بررسی شود که
ممکن است Vernix در داخل مایع به صورت نقطه دیده شود وحتی ممکن است خون
دیده شود . وجود نقاط اکوژن قوی و کلفت می‎تواند مطرح کننده مکونیوم باشد .
سپس بررسی محل قرار گرفتن قطر و گرید جفت باشد . گرید جفت مقدار
کلیسفیکاسیون در جفت را می‎رساند و کلاً 4 گرید داریم ( 3ـ2ـ1ـ0 ) . هر چه
سن جفت بالاتر باشد از حالت هموژنی کم شده و کلسیفیکاسیون زیاد می‎شود و
حدود هفته 8ـ37 بارداری باید گرید جفت 3 باشد .

قطر جفت : در ایزوایمو نیزیشن ، دیابتی بودن مادر IUGR و … اندازه آن
فرق می‎کند . اگر گرید جفت 3 باشد قبل از هفته 32 ارزش خیلی بالا دارد و
برای بچه بسیار خطرناک است .

اگر سطح جفت یکدست و هموژن باشد گرید جفت 1ـ0 است و هرچه مقدار
کلسیفیکاسیون جفت بالا باشد سطح گرید جفت هم بالا می‎رود .

ـ از هفته 14 آمنوره به بعد می‎توان دقیق جفت را دید که قبل آن بصورت
تروفوبلاست است .

ـ محیط ابدومن جهت IUGR مهم است که محیط دور شکم رشد نکرده و فقط سر
رشد کرده است .

ـ در هفته 6ـ35 بارداری جهت رشد جنین سونو داده می‎شود .

ـ مقدار A_F و بررسی مایع آمنیوتیک ـ محل قرار گرفتن پلاسنتا ، کیست
تخمدان ، آترزی دوازدهه و …

بقیه ناهنجاریها در سه ماهه سوم بهتر دیده می‎شود .



مالفورماسیونهای قابل تشخیص در سونوگرافی :

هر گونه آنومالی که ماکروسکوپیک باشد مالفورماسیون گفته می‎شود .

از هر 100 نوزاد 2 تا 3 نفر حاوی مالفورماسیونهای مختلف است و دلایل آن
نیز مختلف است که ممکن است :

1ـ دلیل اگزوژن : تغذیه مادر ، محیط آلوده ، عفونتها و … باشد .

2ـ دلایل آندوژن : 30% علل مالفورماسیون‎ها را در بر می‎گیرد مثل :
موتاسیون ژنتیکی ، آنومالیهای کروموزومی اینها هم نیاز به بررسی جدی‎تر
دارد .

50% علل مالفورماسیونها ناشناخته است . در زمان پره ناتال اگر
مالفورماسیون تشخیص داده شد

بررسی دقیق اجزاء بدن باید صورت گیرد .

مالفورماسیونها به 3 گروه تقسیم می‎شود

1ـ مالفورماسیونهای ژنیتال

2ـ مالفورماسیونهای ابدومینال

3ـ مالفورماسیونهای توراسیک

1ـ مالفورماسیونهای ابدومینال

ـ هرنی دیافراگماتیک شایع است که اگر به موقع تشخیص داده شود می‎توان
جهت درمان به جراح نوزادان ارجاع داد که قابل درمان است . معمولاً فشار
هرنی باعث می‎شود که احشاء ابدومن به داخل قفسه سینه وارد شود . بعضی وقتها
ما هرنی راست و هرنی چپ داریم . اگر قلب را در سمت راست دیدیم باید به فکر
هرنی دیافراگماتیک باشیم .

ـ آترزی مری : وجود پلی‎هیدر آمینوس ، عدم وجود معده می‎تواند مطرح
کننده آترزی مری باشد . آترزی مری نیز اگر تشخیص داده شود می‎توان آنها را
سریعتر جراحی کرد .

ـ آترزی دوازدهه : که معمولاً با پلی هیدر آمینوس و دیلاتاسیون گاستریک
همراه است .

ـ ایلیئوس مکونیال : با دیستانسیون روده‎ها و اسایتیس همراهش است .

2ـ مالفورماسیونهای ژنیتال

Aـ هیدروسل بیضه : به صورت نقاط انوکوژن دیده می‎شود

Bـ آمفالوسل ، گاسترویتیس یا لاپاراسیتیس :



تشخیص افتراقی

در آمفالوسل : روده‎ها مثل هرنی در بند ناف با پوشش همراه است و همیشه
با آنومالیهای کروموزومی است .

در گاسترویتیس روده‎ها بدون پوشش در ناحیه ناف است : در زایمان روده‎ها
در گاز استریل گذاشته و سریع در اتاق عمل توسط جراح اطفال روده‎ها به داخل
شکم بر می‎گردانند .

ـ کیست تخمدان : در مادرانی که ترشح هورمونی بدنشان بالاست و یا
مادرانی که پروژسترون قبل از بارداری زیاد استفاده کرده‎اند در آنها دیده
می‎شود که چندان مسئله مهم نیست فقط ممکن است داخلش خون دیده شود که امکان
تورمش وجود دارد و بررسی دقیقتر در اینها باید صورت گیرد .



“ کیستهای انتراتوراسیک ”

3ـ مالفورماسیونهای توراسیک :

می‎توان کیستهای انتراتوراسیک را نام برد که داخل قفسه سینه کیستهای
لیکیوین یا مایع داخل قفسه سینه دیده می‎شود که می‎تواند ایزوله باشد که
نیاز به بررسی در اندامهای دیگر می‎شود .

ممکن است در ناحیه Pelvic کیست باشد یا در ناحیه مثانه کیست دیده شود
به نام Trunebely syn که عدم رشد ماهیچه ابدومن است .



در سندرم Trune Bely syn :

هیدرو نفروز کلیه ـ آسیت هم داریم . از هفته 14 آمنوره این سندرم را
می‎توان دید . گاه ممکن است مثانه جنین خیلی پر باشد و اگر شک کردیم به
مادر می‎گوئیم برود 2 ساعت بعد برگردد که در این مدت اگر مثانه جنین پر بود
خالی شده باشد و در سونو دوم با سندرم ترومبلی اشتباه نشود .

کلیه : ممکن است کالیس دیلاته باشد یا پلی‎کیستیک یا آژنزی یک یا هر دو
کلیه (در این صورت دیلاتاسیون مجاری ادرار را داریم ) و یا هیدرونفروز
داشته باشیم .

پلی‎هیدرآمینوس و اولیگوهیدرآمینوس : تشخیص اینها در اواخر دوران
بارداری است . از هفته 7ـ36 بارداری مقدار A-F کم می‎شود که نباید با
اولیگوهیدرآمینوس اشتباه شود چون در اولیگوهیدرآمینوس واقعی احتمال مرگ
جنین مطرح است .



توجه

1ـ اگر در معاینه اندامها به راحتی لمس شد و با حرکت بچه مادر درد زیاد
را بیان کرد که می‎تواند مطرح کننده اولیگوهیدرآمینوس باشد در نتیجه سونو
جهت اطمینان می‎دهیم .

2ـ تشخیص افتراقی اولیگوهیدرآمینوس : با سوراخ بودن کیسه آب می‎باشد .
علت اولیگوهیدرآمینوس واقعی : عاملش اختلال در جذب و دفع ادرار است هر چه
به پایان بارداری نزدیک می‎شویم محتوی اصلی مایع A-F که ادرار است کم
می‎شود ولی اگر بیش از حد کاسته شود اختلال در جذب و دفع ادرار را مطرح
می‎کند و نهایت مشکلات کلیوی و مجاری ادراری می‎دهد .



در پلی هیدرآمینوس :

مقدار A-F زیاد است بچه معلق می‎باشد و باید بررسی از دستگاه گوارش و
CNS صورت گیرد . در مننگوسل ، اسپاینا بیفیدا ، هیدروسفالی مقدار A-F زیاد
است .

در هفته 22 حاملگی اگر مادر سونو شد و پلی هیدرآمینوس مطرح شد ارزشی
ندارد چون در آن هفته پلی هیدرآمینوس کاذب داریم و جهت اطمینان 2 الی 3
هفته بعد سونو مجدداً تکرار شود .


IUGR

IUGR سیمتریک : بای پریتال ، فمور و ابدومن رشدش کاهش می‎یابد و به سن
حاملگی نمی‎خورد و علتش بیشتر بیماریهای کروموزومی است .

IUGR آسیمتریک : در پایان بارداری ، ابدومن کم کم رشدش کم یا متوقف
می‎شود که علتش وضعیت تغذیه مادر مطرح است

[ ۱۳٩٠/۳/۱ ] [ ۳:۱٩ ‎ب.ظ ] [ سیدعلی ]

سلام

بابای سیدعلی یک هفته است که عمل جراحی کرده است.کیست مویی..

.من هم که روزا میام سرکار و اقام میره خونه مامانش اینا.عصرا منم میرم و همونجا میمونم.

دوست دارم زودتر بریم خونه خودمون.فکر کنم ۵شنبه جمعه بتونیم بریم.بابای سیدعلی خیلی دوستت دارم.

اینم یه سری مطلب درمورد کیست مویی

کیست مویی یا سینوس پیلو نیدال

این بیماری بیشتر در افراد پر مو دیده می شودو بیشتر شامل حال کسانی است که شغلهای نشسته دارند به همین علت به آن بیماری رانندگان هم گفته می شود. بیشتر بیماران هنگامی مراجعه می کنند که که مو وارد بدن شده و یک عفونت موضعی ایجاد کند و به فولیکولیت تبدیل شده و بعد از آن به مرور زمان بصورت یک آبسه در آید و موجب درد و توده پشت(بالای شکاف باسن ) می گردد. بیمار موقع نشستن درد دارد. در این مرحله که فاز حاد بیماری است،آبسه باید تخلیه شودو اینکار با بی حسی موضعی و شکاف روی آن و خارج کردن ترشحات و چرک صورت می گیرد. و بیمار با دستورشستشوی روزانه مرخص می شود . و در مرحله بعدی که بعد از چند هفته است بیمار باید جهت جراحی اصلی مراجعه کند.

در عده ای از بیماران هم به علت تخلیه خود به خود آبسه، محل تخلیه بصورت یک سینوس کامل باقی مانده و مجرا  کاملا تکامل یافته و بیمار دائما دچار ترشح خواهد شد و هیچ وقت این سوراخ بسته نخواهد شد. در زمان معاینه موقع نگاه روی پشت بیمار روی خط مرکزی بالای شکاف باسن اغلب یک یا چند منفذ دیده می شود که ممکن است ترشح واضح داشته باشد در این مرحله بیمار درد ندارد و فقط از ترشحات ناحیه شکایت می کند. این ترشحات اغلب قهوه ای مایل به قرمز رنگ هستند و گاهی بد بو می باشد. در مرحله اول که بیمار با درد مراجعه می کند به عنوان آبسه پایلونیدال و در مرحله بعد که مجرا تشکیل شده و بیمار ترشح دارد این مشکل را به عنوان سینوس پایلونیدال معرفی می کنند. البته این مشکل ممکن است درجاهای دیگر بدن نیز ایجاد شود ولی بیشتر در ناحیه پشت و روی شکاف باسن دیده می شود. ولی در برخی افراد ممکن است در ناف ویا بین انگشتان ( در آرایشگر ها) نیز دیده شود، که بیشتر با علامت درد و ترشح شناسایی میشود. سینوس پایلونیدال باید جراحی شود و احتمال بد خیمی روی پوست در برخی مقالات در موارد ترشح مزمن از مدخل سینوس گزارش شده است .

روشهای مختلفی برای جراحی سینوس پایلونیدال وجود دارد. احتمال عود مجدد در این جراحی متفاوت است و بستگی به تکنیک جراحی دارد ولی کمترین احتمال عود در روش جراحی باز است که در این روش با ایجاد یک برش لوزی شکل کیست و منافذ آن را خارج می کنند و زخم را باز می گذارند که به صورت روزانه شستشو داده شده و پانسمان می شود و حدود 3-2 ماه زمان می برد که دوباره ترمیم شود.

روشهای مختلف دیگری از قبیل دوختن زخم و فلاپ های پوستی (جراحی پلاستیک) وجود دارد که با  یا بدون درن انجام می شود و احتمال عود آن کمتر یا برابر  روش باز است .  همچنین در روش باز عوارض بعد از عمل بیشتر است و بیمار چند هفته ای موقع نشستن درد دارد و دائم باید پانسمان شود ولی در روش بسته احتمال پانسمان مکرر وجود نداشته و بیمار زودتر به سر کار و زندگی روزمره باز می گردد.

مشکل بیماران درجراحی باز پانسمان های مکرر می باشد که باید به این مسئله دقت شود و یک روز در میان و گاهی روزانه محل زخم باید شستشو داده شده و پانسمان شود. بعد از یک هفته شستشو توسط نرمال سالین، بیمار می تواند به هنگام اجابت مزاج روزی چند بار پشت خود را با آب ساده شستشو داده و با گاز تمیز پانسمان کند.

 امروزه با توجه به اهمیت زمان وبرگشت سریع به کارو زندگی برای افراد بهترین روش جراحی درمان

"به روش فلپ پایه دار است که دیگر نیازی به حتی کشیدن بخیه ..و تعویض پانسمان دردناک روزانه 

ندارد.و بیمار بعد از ۷ تا ۱۲ روز بهبودی  کامل دارد .

[ ۱۳٩٠/۳/۱ ] [ ٢:٢۸ ‎ب.ظ ] [ سیدعلی ]

تکنیک‌های تنفسی برای زایمان

نفس کشیدن و نفس‌نفس زدن

هنگامی که عصبی، هیجان‌زده و ترسیده‌اید، تنفس شما سطحی و تند می‌شود. شانه‌های شما تا گوش‌هایتان بالا می‌آید و عضلات گردن و شانه‌هایتان سفت و محکم می‌شوند. اگر مضطرب شوید نفس‌نفس زدن را شروع می‌کنید: هوا را به درون ریه‌های خود می‌مکید و با بازدم‌های کوتاه و سریع بیرون می‌دهید. احساس سرگیجه به شما دست می‌دهد و احساس می‌کنید بر خودتان کنترل ندارید. انگشتانتان سوزن سوزنی می‌شود و دهانتان بی‌حس می‌گردد.هم? این موارد واکنش‌های یکسانی هستند که بدن انسان به موقعیت‌های استرس‌زا یا ترسناک نشان می‌دهد. این موارد طبیعی هستند، اما بدن نمی‌تواند برای مدت طولانی به این وضعیت ادامه دهد و به سرعت انرژی خود را از دست می‌دهد. در زایمان هدف شما آن است که انرژی خود را تا حد امکان حفظ کنید. همچنین می‌خواهید مقادیر زیادی اکسیژن را به نوزاد خود برسانید تا به او کمک کنید که بتواند فشار و استرس تولد را تحمل کند. تنفس در حال ترس و اضطراب به شکل نفس نفس زدن، میزان اکسیژن قابل جذب را به شدت کاهش می‌دهد، حال آنکه در طی زایمان شما و نوزادتان به شدت به اکسیژن نیاز دارید.

الگوهای تنفس برای زایمان

اکنون چشمان خود را برای یک لحظه بسته و بر تنفس خود تمرکز کنید.دقت کنید که تنفس‌تان چقدر منظم است. هوا را به درون ریه‌های خود می‌کشید، سپس یک توقف کوتاه دارید تا اینکه نهایتاً بازدم را بیرون بدهید. طول مدت و عمق دم‌های شما با بازدم‌هایتان یکسان است. پس از هر بازدم یک توقف کوتاه دیگر دارید تا اینکه ریه‌های شما دَم بعدی را به درون خود بکشند.در زایمان می‌خواهید و باید تنفس خود را منظم نگه دارید. اجازه ندهید "دَم" از "بازدم" طولانی‌تر شود. اگر هم مدت زمان دم و بازدم متفاوت باشند، بازدم باید طولانی‌تر از دَم باشد. هنگامی که انقباض‌های بسیار شدید دارید تنفس شما ناچار سطحی‌تر می‌شود. این مسئله تا زمانی که تنفس شما آنقدر سریع نشود که به شکل نفس‌نفس زدن مضطربانه درآید ایرادی ندارد.

تکنیک‌های ساد? تنفس

  • به واژ? "Relax" به معنای آرامش دقت کنید. این واژه دو بخش دارد: "Re" و "Lax". اکنون این تمرین را امتحان کنید: هنگام دَم بخش "Re" را در ذهن خود مرور کنید؛ و هنگام بازدم بخش "Lax" را به ذهن بیاورید. اجازه ندهید ذهن شما تکرار واژ? "ریلکس" را بطور منظم با دم و بازدم فراموش کند. هنگام بازدم سعی کنید هم? تنش‌های بدنتان را خارج کنید. بر عضله‌هایی تمرکز کنید که می‌دانید همواره در زمانی که دچار استرس می‌شوید محکم و سفت می‌شوند. به خاطر داشته باشید: در هر بازدم واژ? "lax" را در ذهن خود تکرار کنید. شما باید مراقب بازدم‌های خود باشید؛ "دَم" خودبخود تنظیم می‌شود!
  • یا می‌توانید نفس کشیدن شمرده را امتحان کنید. هنگامی که دَم را به درون ریه‌های خود فرو می‌برید آرام تا سه یا چهار (یا هر عددی که به نظرتان می‌رسد برای شما مناسب است) بشمارید؛ و هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید باز هم تا سه یا چهار بشمارید. البته ممکن است به این نتیجه برسید که بهتر است در زمان "دَم" تا سه و در زمان "بازدم" تا چهار بشمارید.
  • سعی کنید "دَم" را از بینی فرو دهید و "بازدم" را از دهان بیرون کنید. هنگامی که بازدم را بیرون می‌دهید دهان خود را بسیار نرم بگیرید. به خاطر داشته باشید: "دم" از طریق بینی و "بازدم" از طریق دهان. همچنین بسیاری از خانم‌ها احساس می‌کنند که بهتر است بازدم را صدادار بیرون بدهند: با "اوه‌ه‌ه‌ه" یا "آه‌ه‌ه‌ه". ما بین انقباض‌ها کمی آب مزمزه کنید تا دهان شما را مرطوب نگه دارد.

پشتیبانی و کمک به تنفس

هنگامی که انقباض‌های دردناک دارید خسته شده‌اید و احساس می‌کنید که زایمان پایان ندارد منظم نگه داشتن تنقس‌تان و حفظ آرامش در هر بار بازدم بسیار دشوار خواهد بود. در اینجاست که کمک و پشتیبانی "همراه شما" برای تنفس‌تان ضروری است. او می‌تواند همراه شما نفس بکشد تا تنفس شما را به صورت ثابت و یکنواخت نگه دارد. شما باید تماس چشمی با یکدیگر داشته باشید و در چشمان هم نگاه کنید؛ و او باید دستان شما را بگیرد یا دستانش را روی شانه‌های شما قرار داده و به آرامی به طرف شانه‌های شما خم شود. آنگاه هنگامی که او هوا را از بینی خود به ریه‌هایش وارد می‌کند و سپس بازدم را به آرامی بر صورت شما می‌دمد، شما نیز می‌توانید از الگوی تنفس او پیروی کنید. این کار را در دوران بارداری با یکدیگر تمرین کنید. این کار در آغاز کمی عجیب خواهد بود و ممکن است هر دوی شما احساس خجالت داشته باشید، به خنده بیافتید یا با هم هماهنگ نشوید. با این حال هنگامی که در حال زایمان قرار گرفته‌اید و گمان می‌کنید دیگر نمی‌توانید ادامه دهید نفس کشیدن مشترک با همسرتان می‌تواند یک گزین? عالی باشد.

نفس کشیدن و فشار دادن و بیرون راندن کودک

در مرحل? دوم زایمان در حال فشار دادن به کودک هستید تا او را به دنیا پرتاب کنید! بسیاری از خانم‌ها می‌خواهند که در زمان فشار دادن کودک نفس خود را حبس کنند. این کار ایرادی ندارد البته فقط تا زمانی که به سمت وسط دو پای خود فشار بدهید نه اینکه نفس خود را حبس کرده و به سمت ته حلق خود فشار بیاورید!شاید بهتر باشد هنگامی که احساس می‌کنید انقباض بعدی در حال آغاز است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که کودک را فشار می‌دهید نفس خود را به آرامی بیرون بدهید یا بدمید. این کار از آسیب رسیدن به حلق شما جلوگیری می‌کند، تضمین می‌کند که نفس کشیدن شما به درستی و سلامت انجام می‌شود و منجر به فشاری موثر و مفید به کودک خواهد شد. اگر از اپیدورال استفاده کرده‌اید و متوجه نمی‌شوید که چه زمانی باید کودک را فشار بدهید هنگامی که ماما به شما می‌گوید یک انقباض در حال شروع شدن است یک نفس عمیق بکشید و سپس در حالی که نفس خود را بیرون می‌دهید ذهن خود را روی کودک متمرکز کرده و فشار بدهید.

گاهی اوقات به خانم‌ها گفته می‌شود که نفس خود را حبس کرده و تا حداکثر زمانی که ممکن است فشار بدهند. این اید? خوبی نیست. با این کار خود و کودکتان را از اکسیژن محروم می‌کنید و انرژی‌تان را هم به سرعت از دست می‌دهید. در هر انقباض هر چند بار که احساس می‌کنید مناسب است کودک خود را فشار دهید. معمولا چهار یا پنج بار فشار دادن در هر انقباض مناسب است.

نفس کشیدن و فشار ندادن

گاهی اوقات خانم‌ها پیش از آنکه گردن رحم کاملاً متسع شده باشد، احساس می‌کنند باید بر کودک فشار وارد کنند. در این حالت ماما از شما خواهد خواست که کودک را فشار ندهید تا گردن رحم زمان کافی برای متسع شدن به دست بیاورد. این کار فوق‌العاده دشوار خواهد بود! می‌توانید روی چهار دست و پا زانو بزنید کفل و واژن خود را در هوا بگیرید و صورت خود را روی زمین بگذارید؛ در این صورت راحت‌تر می‌توانید از فشار وارد آوردن به کودک خودداری کنید. هنگامی که یک انقباض آغاز می‌شود چهار نفس کوتاه بکشید، یک دم سریع را به سینه فرو ببرید، چهار نفس کوتاه دیگر بکشید و همین‌طور ادامه دهید. همچنین می‌توانید در حالی که نفس‌های کوتاه را فرو برده و بیرون می‌آورید جمل? "من نباید فشار بدهم" را در ذهن خود تکرار نمایید. مابین انقباض‌ها به طور طبیعی نفس بکشید.

تکنیک های آرامش بخشی یا Relaxation در زایمان

مزایای تمدد اعصاب در حین زایمان

برخی از کاربردهایی را که تکنیک های ریلکسیشن در زندگی روزمره دارد، در زایمان هم از خود نشان می‌دهند:

  • آرامش از خسته و فرسوده شدن ماهیچه‌های شما خصوصاً ماهیچ? بزرگ رحم جلوگیری می‌کند.
  • به شما کمک می‌کند تا بهتر با استرس‌های زایمان کنار بیایید و لذت بیشتری از این تجربه ببرید.
  • به شما کمک می‌کند تا انرژی خود را ذخیره کنید تا احتمال نیاز به استفاده از دارو یا سایر مداخله‌های پزشکی جهت تقویت انقباض‌ها در به دنیا آوردن کودک کمتر شود.
  • به شما کمک می‌کند تا ارتباطّ موثرتری با پرستاران خود برقرار کرده و آنچه آنها به شما می‌گویند را متوجه شوید.

و مورد دیگری که به انداز? موارد فوق اهمیت دارد این است که:تمدد اعصاب حتی به کودک شما کمک می‌کند تا بهتر از پس زایمان برآید. اگر در حالت آرامش قرار داشته باشید هورمون‌های استرس از خون شما به خون او منتقل نشده و موجب افزایش ضربان قلب او نمی‌شوند. همچنین ریلکس ماندن بدین معناست که عمیق‌تر نفس می‌کشید که در نتیجه اکسیژن بیشتری به کودک شما می‌رسد.

آیا واقعاً می‌توان در زمان زایمان آرام و راحت بود؟

قطعاً این کار ساده نخواهد بود! اما چند تکنیک ساده می‌توانند به شما کمک کنند تا موفق شوید، خصوصاً اگر حمایت و کمک عاشقان? همسر یا همراه خود را در زمان زایمان داشته باشید. مکرراً نشان داده شده که پشتیبانی مناسب از مادر در زمان زایمان در بین سایر عوامل، مهمترین عاملی است که به تنهایی می‌تواند تجربه‌ای مثبت از زایمان را برای مادر به جای گذاشته و نتایجی مثبت را نیز برای نوزاد به ارمغان آورد.

ممکن است ریلکس شدن در هنگام انقباض‌ها را بسیار دشوار بیابید، اما به خاطر داشته باشید که اکثر خانم‌ها در فاصل? بین انقباض‌ها هیچ‌گونه درد و ناراحتی احساس نمی‌کنند. در نتیجه فاصل? بین انقباض‌ها می‌تواند زمانی ایده‌آل برای شما باشد تا بدن خود را چک کنید، خصوصاً اندام‌هایی را که می‌دانید سفت و منقبض شده‌اند و آنها را شل و رها کنید. (قسمت "بدن خود را بشناسید" که در ادامه همین مقاله آمده است، با دقت مطالعه نمائید) همراه شما می‌تواند با ماساژ دادن، دلگرمی دادن و تشویق کردن به شما کمک کند. تمرکز بر نفس کشیدن هم در طول انقباض‌ها و هم مابین آنها نیز می‌تواند به شما کمک کند. برخی از خانم‌ها زایمان در آب را بسیار آرامش بخش ‌تر از زایمان عادی یافته‌اند، پس می‌توانید دربار? امکان "زایمان در آب" با ماما یا پزشک خود صحبت کنید.

محیط مناسب را انتخاب کنید

اولین گام در جهت تمدد اعصاب این است که محیط مناسب را برای زایمان خود فراهم آورید، و این بدان معنی است که دقیقاً در مورد جایی که می‌خواهید نوزادتان متولد شود فکر کنید. دلیل علمی و قانع‌کننده‌ای وجود ندارد که گمان کنیم ایمن‌ترین محل برای تولد هر نوزادی در بیمارستان و تحت مراقبت و نظر یک مشاور است. در واقع برخی شواهد علمی وجود دارند که نشان می‌دهند اگر محیط زایمان از لحاظ فنی در سطح بسیار پیشرفته نباشد احتمال استفاده از مداخله‌های پزشکی یا دارو کمتر شده و احتمال اینکه مادر و نوزاد با سلامت کامل فیزیکی و روحی از مرحل? زایمان عبور کنند بیشتر می‌شود. پس می‌توانید به این مطلب فکر کنید که آیا بیمارستان برای شما یک گزین? مناسب است یا اینکه می‌خواهید نوزاد خود را در زایشگاه محلی و یا بیمارستان معمولی به دنیا بیاورید.اگر می‌خواهید یا باید در بیمارستان زایمان کنید، سعی کنید اتاق زایمان را تا حد امکان راحت و دلپذیر نمایید. در مورد اطاق خصوصی با پزشک یا مامای خود صحبت کنید و اگر این امکان وجود دارد اجازه بگیرید تا قبلا یک نمونه از اطاقهای مخصوص زایمان را در بیمارستان ببینید. ممکن است دوست داشته باشید لوازم شخصی مانند چند بالش اضافی، دستگاهی برای پخش موزیک آرامش بخش و دلخواه یا سایر وسایلی را که با آن تمرین کرده اید مانند توپ‌های زایمان و غیره را با خود به بیمارستان ببرید. در مورد این امکان هم بهتر است از قبل سوال کنید. تا زمانی که امکان دارد لباس‌های خودتان را بپوشید، یک تاپ گشاد با شلوار کش‌دار مخصوص دویدن یا یک پیراهن گشاد و بلند می‌تواند مناسب باشد. یکی از متخصصان مطرح زایمان معتقد است خانم‌ها باید در محیطی کودکان خود را به دنیا بیاورند که مشابه با همان محیطی باشد که کودک را حامله شده‌اند؛ یعنی محیطی با نور کم، دنج، راحت و خصوصی. بهتر است در این باره هم فکر کنید!

بدن خود را بشناسید

در دوران بارداری هرگاه دچار استرس می‌شوید، چند لحظه صبر کرده و بررسی کنید کدام یک از اندام‌های شما سفت و منقبض شده‌اند. آیا هنگام نگرانی اخم می‌کنید؟ دندان‌های خود را به هم می‌سایید؟ یا شکم‌ درد می‌گیرید؟ آیا گردن و شانه‌های شما منقبض و دردناک می‌شوند؟ اینها همگی نشان? آن هستند که ماهیچه‌های شما در وضعیت تنش و فشار قرار دارند که منجر به دردناک و خسته شدن آنها خواهد شد.

یک نفس عمیق بکشید و همین طور که بازدم را بیرون می‌دهید اجازه دهید این عضله‌ها آرام شوند تا به جای سفتی و انقباض، شُل و نرم بشوند. این تمرین را مرتب تکرار کنید: نه تنها زمانی که تنش و فشار و استرس را احساس می‌کنید بلکه پیش از موقعیت‌هایی که می‌دانید استرس ایجاد می‌کنند نیز از این تکنیک استفاده نمایید. بدین صورت هنگامی که زمان زایمان فرا می‌رسد شما به طور اتوماتیک می‌توانید اندام‌های تحت فشار و تنش در بدن خود را شناسایی کرده و آنها را ریلکس کنید. این کار می‌تواند تأثیرات شگفت‌انگیزی نیز بر فشار خون شما داشته باشد.

در زمان زایمان در ابتدای هر انقباض یک نفس عمیق بکشید و هنگامی که بازدم خود را بیرون می‌دهید سعی کنید ریلکس کنید. سپس بر یک کلمه یا عبارت تمرکز کنید که می‌تواند راهی برای پرت کردن حواس شما باشد. عبارت "نو- زاد" یا نامی را که برای او انتخاب کرد اید، را زیر لب و در هنگام تنفس زمزمه کنید. یا عبارت "ری- لکس" را مرتب تکرار نمایید. سعی کنید حرکت نوزاد به سمت لگن خود را تصور کنید. تفکرات مثبت را به طرف او بفرستید، به او منتقل کنید که دوستش دارید و اینجا هستید که به او کمک کنید.

با اطراف خود به وضوح ارتباط برقرار کنید

شما قادر به تمدد اعصاب نخواهید بود اگر:ندانید چه اتفاقی دارد برای شما می‌افتد.  ندانید پرستاران، ماماها و پزشکان چه کار می‌کنند.

  • احساس کنید حرف‌هایی رد و بدل می‌شود که شما در جریان آن نیستید.  اگر در مورد برخی از جنبه‌های زایمان خود اطمینان ندارید.
  • اگر از پیش آمدن مشکلی برای سلامتی خود یا نوزادتان می‌ترسید.  از مامای خود بخواهید که برایتان توضیح دهد چه اتفاقی دارد می‌افتد. از او بپرسید که آیا فکر می‌کند نوزاد شما سالم است یا خیر. همین که از او بشنوید همه چیز روبراه است قادر خواهید بود آرام شوید. اطمینان حاصل کنید که همراه شما در هنگام زایمان می‌داند یکی از مهم‌ترین نقش‌های او این است که شما را در جریان اتفاقاتی که می‌افتد قرار دهد.

می توانید یک برنامه دلخواه برای زایمان تان آماده کنید و هنگامی که برای زایمان می‌روید آن را به مامای خود نشان بدهید. از او بخواهید به شما کمک کند تا بهترین زایمان ممکن برای شما تدارک دیده شود. اگر او در هنگام زایمان به هر دلیلی حاضر نبود اطمینان حاصل کنید که همراه شما طرح زایمان را به مامای بعدی که از شما مراقبت می‌کند نشان می‌دهد و پشتیبانی او را نیز به دست آورید.

ماساژ در زایمان

ماساژ چگونه می‌تواند به تسکین درد کمک کند؟

ماساژ بدن را تحریک می‌کند تا مواد ضد درد طبیعی بنام اندورفین از داخل بدن ترشح شود؛ مسکن‌های طبیعی که حوصله و وضع روحی خوب را به شما باز می‌گردانند. اندورفین‌ها عامل احساس خوبی هستند که به شما دست می‌دهد؛ احساس سرخوشی و نشاطی که پس از یک بازی سنگین والیبال یا پس از خنده و تفریح با دوستانتان در هنگام خوردن قهوه به شما دست می‌دهد. در زایمان، ماساژ از آن رو اهمیت دارد که شما را به فردی که از شما مراقبت می‌کند نزدیک‌تر می‌سازد، خواه این فرد مامای شما باشد یا همراه شما در اتاق زایمان. لمس بدن شما توسط کسی که دوستش دارید و می‌خواهد به شما کمک کند در زمانی که باید از پس انقباض‌ها برآمده و شاید خسته یا حتی مضطرب و نگران شده‌اید قدرت مضاعفی به شما می‌دهد.

یک مطالعه نشان داده است زنانی که در هنگام زایمان ماساژ دریافت می‌کرده‌اند در مقایسه با یک گروه کنترل که کسی آنها را ماساژ نداده بود اضطراب کمتری داشتند، درد کمتری حس کرده بودند، طول مدت زایمان آنها کوتاهتر بود و افسردگی پس از زایمان نیز در آنها کمتر مشاهده ‌شد.

آیا استفاده از روغن‌های ماساژ گزین? مناسبی است؟

استفاده از روغن می‌تواند انجام ماساژ را ساده‌تر کرده و آن را برای شما دلپذیرتر نماید. با این حال باید در انتخاب نوع روغن ماساژ برای زایمان مراقب باشید. روغن‌های حاوی اسانس را بدون مشورت با یک آروماتراپیست معتبر (کسی که در زمین? درمان با بوهای مختلف تخصص دارد) خریداری نکنید. روغن‌های اسانس دار موادی بسیار قوی هستند و اگر غلط استفاده شوند ممکن است در انقباض‌ها تداخل و مشکل ایجاد کنند. برخی از آروماتراپیست‌ها ترجیح می‌دهند که صرفاً از یک "روغن ساده" برای زایمان استفاده شود. روغن‌های ساده شامل روغن‌های بادام و دان? انگور می‌شوند. اگر نسبت به آجیل آلرژی دارید یا نگران هستید که ممکن است چنین آلرژی داشته باشید از روغن بادام استفاده نکنید. روغن دان? انگور نیز همان‌قدر مفید است و خصوصاً روغن زیتون نیز بسیار مفید است زیرا به خوبی از طریق پوست جذب می‌شود.

ماساژ شانه

شل و آرام نگه داشتن شانه‌ها برای خانم‌های در حال زایمان اهمیت دارد. شانه‌های ریلکس به تنفس منظم کمک می‌کنند و تنفس منظم نیز میزان اکسیژن در دسترس شما و نوزادتان را به حداکثر می‌رساند. ماساژ می‌تواند در ریلکس کردن شانه‌ها و تنفس بسیار مفید باشد.همراه شما در هنگام زایمان باید دست‌هایش را روی شانه‌های شما قرار دهد و به آرامی به طرف آنها خم شده و با ملایمت به آنها فشار وارد آورد. این کار به شما کمک می‌کند تا اگر در اثر استرس شانه‌های خود را خم کرده‌اید آنها را رها و شل کنید. سپس او می‌تواند بر شانه‌ها تا آرنج‌های شما ضربه‌هایی آرام و ریتمیک و با فشار مناسب وارد کند. به او بگویید که آیا ماساژ به شما کمک کرده یا خیر و یا او چگونه می‌تواند بهتر ماساژ بدهد.

او همچنین می‌تواند دست‌هایش را بالای شانه‌های شما قرار داده و با استفاده از انگشت‌های شست خود بر تیغ? استخوانی پشت شان? شما در مسیر دایره‌هایی کوچک فشار وارد آورد. اگر او به انداز? کافی محکم فشار نمی‌دهد یا اینکه بیش از حد محکم فشار می‌دهد یا اینکه سرعت ماساژ دادن او خیلی زیاد است به او بگویید. سرعت ماساژ دادن او نباید بیش از حد زیاد باشد زیرا این کار موجب افزایش سرعت تنفس شما می‌شود، در حالی که هدف آن است که سرعت تنفس شما کاهش داده شود!

ماساژ پشت

بسیاری از خانم‌ها انقباض‌ها را در ناحی? کمر خود احساس می‌کنند؛ پس ماساژ پشت می‌تواند بسیار مفید باشد. در ابتدای زایمان همراه شما می‌تواند با کف دست خود یک طرف ستون فقرات شما را از شانه تا کفل مالش دهد یا ضربه‌هایی آرام به این قسمت وارد کند. سپس از دست دیگرش استفاده می‌کند تا طرف دیگر ستون فقرات را ماساژ دهد. بدین ترتیب در حالی که همواره یکی از دست‌های او با بدن شما در تماس است یک حرکت منظم و ریتمیک را ایجاد می‌کند. این ماساژهای آرام که بر ناحیه‌ای نسبتاً بزرگ از بدن شما وارد می‌شود بسیار آرامش‌بخش خواهد بود. به او بگویید که شما را با تمام دست ماساژ دهد نه فقط با قسمت انتهایی کف دست. هنگامی که او تلاش می‌کند تنش‌های اندام‌های پشت شما را بیابد و با ماساژ رفع کند انگشتان او باید با بدن شما در تماس باشند.در مراحل بعدی زایمان همراه شما می‌تواند از قسمت انتهایی دست خود استفاده کند تا پای? ستون فقرات شما را محکم ماساژ دهد. او باید فشاری نسبتاً زیاد را به این قسمت وارد کند تا اثر انقباض‌های شدید و قوی خنثی گردد. یا اینکه می‌تواند با استفاده از انگشتان خود مسیرهایی دایره‌وار را در گودی کمر شما ماساژ دهد. به او بگویید که کدام حالت بیشتر به شما کمک می‌کند.

ماساژ پا

بسیاری از افرادی که می‌گویند به هیچ وجه دست زدن به پاهایشان را دوست ندارند از یک ماساژ محکم و ریتمیک پا لذت می‌برند. اما این ماساژ باید واقعاً محکم باشد وگرنه شما را غلغلک خواهد داد. اگر در بخش عمده‌ای از زمان زایمان در تخت خود نشسته یا دراز کشیده‌اید، ماساژ پا می‌تواند یک گزین? ایده‌آل باشد. همراه شما می‌تواند از قوزک تا نوک انگشتان را محکم ماساژ دهد یا دایره‌های کوچکی با انگشتانش در کف پاهای شما بکشد. شما ممکن است در زمان زایمان احساس کنید که پاهایتان بسیار سرد شده‌اند؛ در این صورت یک ماساژ پا می‌تواند به گرم شدن آنها کمک کند.

ماساژ دست

اگر از اپیدورال استفاده کرده و در تخت دراز کشیده‌اید ماساژ دادن شانه یا پشت شما دشوار خواهد بود. و اگر به دلیل استفاده از داروی بی‌حسی پاهای خود را حس نمی‌کنید ماساژ دادن پا توسط همراه شما هیچ فایده‌ای نخواهد داشت. در این شرایط ماساژ دست می‌تواند بسیار آرامش‌بخش باشد. کافی است همراه شما در اتاق زایمان دستهای شما را به نوبت لمس کرده، مالش داده و ضرباتی نرم و آرام به آنها وارد کند: ابتدا پشت دست و سپس کف دست (از مُچ تا نوک انگشتان). او می‌تواند با انگشتان خود دایره‌هایی کوچک در کف دست شما رسم کند و یا هر یک از انگشت‌های شما را به آرامی بکشد تا تنش آنها آرام شده و ریلکس شوند. این روش روشی عاشقانه برای نزدیک‌تر شدن به یکدیگر است و زایمان شما را به تجربه‌ای خاص و استثنایی تبدیل می‌کند.البته برخی از زنان ممکن است ماساژ را دوست نداشته باشند. اگر همراه شما در اتاق زایمان بسیار مشتاق باشد که شما را ماساژ دهد ممکن است از دیدن اینکه شما ماساژ را دوست ندارید سرخورده شود. با این حال برخی از خانم‌ها هنگامی که انقباض‌های زایمان شروع می‌شود به هیچ وجه نمی‌توانند تحمل کنند که کسی آنها را لمس کند. این انقباض‌ها آنقدر قوی و شدید هستند که هر تحریک اضافه‌ای می‌تواند واقعاً غیر قابل تحمل شود. برخی دیگر از خانم‌ها آنقدر ماساژ را خوب و دلپذیر می‌بینند که از همسر یا همراه‌های خود می‌خواهند که در پایان زایمان تا چند ساعت پشت آنها را بمالند و ماساژ دهند! کسانی که به عنوان همراه در اتاق زایمان حاضر می‌شوند باید از این تفاوت‌ها آگاه بوده و متناسب با وضعیت فرد در حال زایمان واکنش نشان دهند.

اگر در کلاسهای آمادگی برای زایمان شرکت کرده باشید تمام یا قسمتی از موارد فوق را در آنها به شما آموزش می دهند و شما می توانید با همسر یا همراه خود قبل از فرا رسیدن زمان زایمان آنها را تمرین کنید. به این ترتیب شما و درک بیشتری از شرایط استرس و آرامش بدن شما خواهید داشت و مسلما بهتر می توانید به فرآیند زایمان کمک کنید.

چه چیزهایی هستند که اگر می‌دانستم استرس حین بارداری را کم می‌کرد؟

«اگر به همه کارهایی که برای هر روز برنامه ریزی کرده بودید نمی‌رسید، نگران نشوید. نوزاد شما هیچ‌وقت نمی‌فهمد که کارهای خانه انجام نشده اند»
«اشکالی ندارد به همکارانتان بگویید که به هیچ کدام از توصیه هایشان علاقه‌ای ندارید. هر بارداری متفاوت است».
«به یاد داشته باشید هر مشکلی راه حلی دارد و اعتماد کردن به کسی که به شما نزدیک است یا فکر می‌کنید که می‌تواند شما را یاری یا حمایت کند، قدمی رو به جلو است. از حرف زدن با همسر، پزشک یا ماما نترسید».
«درباره وضعیت ظاهری خودتان مضطرب نباشید. شما دارید معجزه می‌کنید  انسانی را درون خودتان پرورش می‌دهید  و این دستاوردِ بزرگی است».
«اگر به پزشکتان اعتماد دارید به او اجازه بدهید کار خودش را بکند و به توصیه هایش عمل کنید. اگر اعتماد ندارید، پزشک تازه‌ای پیدا کنید که مورد اعتمادتان باشد. هرگز نباید از تماس گرفتن با مراقب خود به خاطر مشکلات کوچک و بزرگ بترسید».
«نگرانِ اوقات سختی که به همسرتان می‌گذرد نباشید. بچه آزمونِ رابطه‌ی زوجین است».
«نگران چیزهایی مثل غذا یا وزن خود نباشید فقط معقول رفتار کنید. هیچ نیازی نیست که ناگهان از حجم بستنی که خورده‌اید وحشت کنید. این را پاداشی ببینید برای تمام چیزهایی که تا به حال طی حاملگی زحمتشان را کشیده‌اید و ادامه دهید».
«اگر تمام توان خود را برای داشتن انتخاب‌های سالم به کار گرفته‌اید دیگر چندان نگران نباشید. زنها حتی قبل از زمانی که ما بدانیم چه کار کنیم و چه کار نکنیم، به سلامتی بچه‌دار می‌شدند».
«مادرشوهرها از همه چیز خبر ندارند!»
«زیاد نگران محیطی که ممکن است برای کودکتان مضر باشد مثل ایستادن نزدیک مایکرو ویو یا گاز تلمبه نباشید. به خاطر داشته باشید که اکثر بچه ها سالم به دنیا می‌آیند».
«زیاد مضطربِ کار کردن نباشید. همینی که هست. فقط سعی کنید تصمیماتِ آگاهانه بگیرید. نفس عمیقی بکشید و شروع کنید. آنقدرها که فکر می‌کنید بد نیست».
«نگران این که چه طور نوزادتان در رحم از خودش مراقبت می‌کند نباشید. آنجا قفس مدوری است که کودکتان در آن کاملا راحت است».
«هر درد کوچک به معنی آن نیست که مشکلی در کار است».
«اهمیتی ندارد که چه تصمیمی گرفته‌اید، همیشه کسی هست که مخالفت کند. نگذارید نظرات منفی شما را به هم بریزد و اگر واقعا نگران چیزی هستید، با دکتر یا دوست بی‌طرف خود درباره‌اش صحبت کنید».
«چیزی به نام سوال احمقانه وجود ندارد، مخصوصا برای کسانی که بار اولشان است مادر می‌شوند. باردار بودن و به دنیا آوردن یک کودک تجربه‌های منحصر به فردی هستند و یک زن تا زمانی که آن را خودش تجربه نکند نخواهد فهمید».
«اگر همه چیز را برای نوزادتان مهیا نکرده‌اید اشکالی ندارد. نوزادان در بدو ورود نیازی به چیز زیادی ندارند».
«وقتی سوزش معده، درد پشت، بی خوابی،و بدخلقی را به عنوان بخشی عادی از حاملگی پذیرفتم، دیگر خیلی اذیتم نمی‌کردند».
«اگر نگران این هستید که مادر خوبی می‌شوید یا نه، احتمالا جای نگرانی ندارید. شوهرم دایما به من می‌گوید که مادرهای بد اصلا نگران این که مادر خوبی می‌شوند یا نه نیستند».
«هیچ وقت دور و ور بچه‌ها نمی‌پلکیدم و اشتباه می‌کردم اما تا وقتی که عاشق بچه تان هستید و به مسایل مهم توجه می‌کنید، با اشتباهات خود به او صدمه ای نمی‌زنید. خیلی زود به ماجرا عادت می‌کنید».
«زیاد نگرانِ همه بایدهای زنهای حامله نباشید حمام داغ‌تر از آب ولرم هیچ فاجعه‌ای به بار نمی‌آورد. اگر اتفاقی پنیری خوردید که نمی‌دانید سالم بوده یا نه، نگران شدن درباره آن چندان فایده ‌ای ندارد. مادرهای ما قید و بندهای ما را نداشتند و ما را سالم به دنیا می‌آوردند».

7 قانون طلائی تغذیه در دوران بارداری

1. حتی اگر تغذیه خوبی داشته‌اید رژیم غذائی خود را متعادل‌تر کنید.

تقریبا" همه بانوان باردار به مقادیر بیشتری پروتئین، بعضی از انواع ویتامین‌ها و مواد معدنی مانند اسید فولیک و آهن و کالری برای دریافت انرژی نیاز دارند. غذاهای آماده را محدود کنید زیرا آنها فقط حاوی مقادیر زیادی کالری بدون ارزش غذائی هستند.

به خاطر داشته باشید که معنای بهتر خوردن همیشه بیشترخوردن نیست. شاید تعجب کنید اما شما فقط روزانه به 300 کالری بیشتر از قبل نیاز دارید یعنی در کل 2500 کالری روزانه. خیلی راحتتر از آن چیزی که فکر می کنید این 300 کالری اضافه به بدن شما می رسد.

2. از خوردن گوشت و ماهی خام و پنیرهای نرم بپرهیزید.

مطلقا" به غذاهای دریائی خام مثل سوشی خام یا صدف نزدیک نشوید. همچنین از شیر پاستوریزه نشده، پنیرهائی مانند کامبرت و فتا، گوشتهای کم پخته شده یا خام پرهیز کنید. بعضی از انواع ماهی شامل متیل جیوه می باشند ترکیبی که به نظر می رسد در دوز بالا برای مغز در حال رشد جنین و فرزند شما خطرناک است. توصیه این است که مصرف ماهی تن و نیز انواع کنسرو ماهی را به 340 گرم (معادل دو وعده) در هفته محدود کنید. در ضمن مراقب نظافت آشپزخانه‌تان باشید. همه موارد بالا می توانند منبع باکتری بوده و به فرزند متولد نشده شما آسیب برسانند.

نوشیدن الکل در زمان حاملگی می تواند باعث آسیبهای فیزیکی، اختلالات یادگیری و مشکلات احساسی در فرزند شما شود. بنابراین تعداد زیادی از متخصصین توصیه می کنند که در تمام دوران بارداری از خوردن مشروبات الکی خودداری کنید.

همچنین شما باید از خوردن نوشیدنی‌های کافئین دار تا حد امکان بپرهیزید. ممکن است که تحمل این روشهای تغذیه‌ای درماههای اول برای شما خیلی ناخوشایند و سخت باشد اما توجه داشته باشید که بعضی از مطالعات نشان داده اند که دریافت بیش از 4 فنجان قهوه در روز می تواند باعث سقط، وزن کم نوزاد و حتی مرده زائی شود. کافئین در چای، کولاها، شکلات و نوشیدنی های غیر الکلی و کاکائو نیز وجود دارد. به جای اینها دم کرده های بدون کافئین بیاشامید. البته بهترین روش این است که از نوشیدنیهای سالمتر مثل شیر کم چربی، آب میوه های خالص و یا یک لیوان آب با چند قطره لیمو استفاده کنید.

3. از قرص های ویتامین و مواد معدنی استفاده کنید.

در یک دنیای ایده آل و کامل، بدون وجود تهوع‌های صبحگاهی و ویارهای شدید، یک برنامه غذائی خوب و کامل باید شامل کلیه موادی باشد که شما در دوران بارداری به آن نیاز دارید. اما در دنیای واقعی ما، دریافت قرص‌های ویتامین به همراه مواد معدنی می تواند تضمین‌کننده این باشد که شما همه مواد غذائی مورد نیاز خود را دریافت می‌کنید. مطمئن شوید که داروی شما حاوی 600 تا 800 میکروگرم اسید فولیک است زیرا کمبود این ویتامین گروه B‌ می تواند باعث نقایصی در لوله عصبی جنین مانند اسپاینا بیفیدا شود. در ماههای بعد شما معمولا احتیاج به دریافت آهن و کلسیم خواهید داشت تا مطمئن شوید که مقادیر مورد نیاز از این مواد را دریافت می‌کنید. افرادی که رژیم گیاهخواری داشته و یا مشکل پزشکی خاصی مانند دیابت، دیابت حاملگی، کم خونی و سابقه تولد نوزاد با وزن پایین را دارند باید با پزشک‌شان در مورد نوع ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود مشورت کنند.همواره به خاطر داشته باشید که بیشتر همیشه بهتر نیست. از خوردن مقادیر زیاد ویتامین ها و مواد معدنی بپرهیزید زیرا این عمل می تواند به فرزند در حال رشد شما آسیب بزند.

4. در دوران حاملگی رژیم نگیرید.

رژیم گرفتن در دوران حاملگی به شدت برای شما و جنین‌تان خطرناک است. بسیاری از رژیم های کاهش وزن همراه با کاهش دریافت آهن، اسید فولیک و بسیاری از ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز می باشد. به یاد داشته باشید که افزایش وزن یکی از نشانه های مهم حاملگی طبیعی است. احتمال به دنیا آوردن نوزاد سالم در بانوانی که خوب غذا خورده و افزایش وزن طبیعی دارند بیشتر است. بنابراین اگر شما با خوردن غذاهای تازه و سالم و مقوی در حال اضافه کردن وزن هستید نگران نشوید، شما باز هم بزرگتر و چاق تر خواهید شد.

5. توجه داشته باشید که به تدریج افزایش وزن پیدا کنید.

به طور کلی، اگر وزن شما پیش از حاملگی مناسب بوده شما باید بین 11تا 15 کیلو گرم اضافه وزن پیدا کنید. اگر شما کمی کمبود وزن داشته اید می توانید قدری بیشتر مثلا 5/12 تا 18کیلوگرم وزن اضافه کنید و اگر وزنتان بالا بوده باید قدری کمتر و بین 7 تا 5/11 کیلوگرم وزن اضافه کنید. اگر شما کوتاه قد هستید (157 سانتیمتر و یا کمتر) یا در دوران نوجوانی هستید و یا بیشتر از یک جنین دارید باید در مورد افزایش وزن مناسب با پزشک خود مشورت کنید. این که چه زمانی افزایش وزن پیدا کنید تقریبا" به اندازه میزان آن مهم است. کمترین اضافه وزن باید در سه ماهه اول باشد، بین 900 گرم ت 2 کیلو، و بعد به تدریج وزن شما اضافه‌تر شود؛ بیشترین اضافه وزن باید در سه ماهه آخر یعنی زمانی که جنین بیشترین رشد را دارد، اتفاق بیافتد، حدود 450 گرم در هر هفته.

6. هر چهار ساعت یک بار، یک غذای کم حجم میل کنید.

حتی اگر شما سیر باشید ممکن است فرزند‌تان گرسنه باشد؛ بنابراین سعی کنید که هر 4 ساعت یک بار چیزی میل کنید. اگر ویار دارید یا حالت تهوع یا سوزش سر دل یا سوء هاضمه، خواهید دید که دریافت 5 یا 6 وعده غذا با حجم کم بسیار قابل تحمل‌تر است تا خوردن سه وعده غذای پر حجم. هیچ کدام از وعده های غذائی خود را حذف نکنید، ممکن است که شما گرسنه نباشید اما فرزند شما مرتبا به مواد غذائی نیاز دارد.

7. گاهی با خوردن مواد شیرین مورد علاقه تان از خودتان پذیرائی کنید.

اگر چه غذاهای فرآوری شده و میان وعده های بسته بندی شده موجود در بازار و دسرهای شیرین نباید جزو مواد غذائی همیشگی شما باشند، اما این دلیل نمی شود که در دوران بارداری از همه خوراکیهای مورد علاقه خود چشم‌پوشی کنید. بعضی از جایگزین‌های خوب در این مورد می تواند شامل: یک دسر موزی، شربت بدون چربی و یخ زده میوه ها و یا ماستی که با بیسکویت مخلوط شده است باشد. اما یادتان باشد که اگر تسیلم وسوسه شدید و گاهی شیرینی، کیک و یا چیز مشابهی خوردید خودتان را سرزنش نکنید چون مقدار کمی کیک یا شیرینی اصلا به شما و فرزندتان صدمه نمی زند.

تیرگی پوست در زمان حاملگی

آیا تیره شدن قسمت های از پوست صورت یا بدن در زمان حاملگی طبیعی است؟

قطعاً. تیرگی پوست بصورت لکه های نامنظم در حدود 70% از زنان حامله دیده می شود. زنانی که پوست تیره دارند بیشتر در معرض این لکه ها قرار دارند. این لکه ها بیشتر در نواحی دور لب بالا، بینی، بالای گونه ها، و پیشانی دیده می شوند و گاهی به صورت یک ماسک صورت را می پوشانند. این لکه ها که عموماً "ماسک حاملگی" خوانده می شوند (ولی نام علمی آنها کلوآسما یا ملاسما [chloasma or melasma] است ممکن است در نواحی ساعت و دیگر قسمت های بدن که در معرض نور آفتاب قرار دیده شوند و با هر حاملگی واضح تر می شوند.

علاوه بر این، نوک پستان، کک مک یا خال، محل زخم ها، پوست دور ناحیه تناسلی، و نواحی از پوست که در معرض اصطکاک قرار دارند (نظیر زیر بغل و کشاله ران) در زمان حاملگی تیره تر یا اصطلاحاً هیپرپیگمانته (Hypertigmanted) می شوند. تمام این تغییرات ناشی از افزایش موقتی (و بی ضرر) تولید ملانین در بدن است. ملانین ماده ای است که رنگ مو، پوست و چشم از آن ناشی می شود. تیرگی پوست ظرف چند ماه پس از حاملگی از بین می رود، هر چند در بعضی از زنان این تغییرات رنگدانه هیچگاه کاملاً برطرف نمی شوند.

خط تیره روی شکم چیست؟

این خط که "خط سیاه" یا Linea Nigra خوانده می شود در واقع همان "خط سفید" یا Linea Alba است که بطور طبیعی از بالای  شکم و زیر آبگاه تا قسمت پایینی شکم و استخوان عانه ادامه دارد و در حالت طبیعی به رنگ پوست بوده و دیده نمی شود. افزایش تولید ملانین باعث سبب تیره شدن این خط می شود. این خط نیز در بیشتر موارد چند ماه پس از زایمان رنگ قبلی خود را باز می یابد.

برای جلوگیری از تیرگی پوست در زمان حاملگی چه می توان کرد؟

تیرگی پوست معمولاً بعد از زایمان برطرف می شود ولی برای به حداقل رساندن آن در زمان حاملگی می توان توصیه های زیر را بکار بست:

  • دوری از آفتاب: این نکته بسیار مهم است زیر قرار گرفتن در معرض آفتاب تغییرات رنگدانه ها را تشدید می کند. سعی کنید از یک ضد آفتاب با طیف وسیع که در مقابل هر دو نوع اشعه های UVA و UVB محافظت ایجاد می کند و SPF آن 30 یا بیشتر باشد بصورت روزانه استفاده کنید. (SPF خصوصیتی از کرم های ضد آفتاب است که قدرت آنها را در محافظت از پوست در مقابل اشعه نشان می دهد. این عدد معمولاً روی جعبه ضد آفتاب نوشته شده است و هر چه عدد آن بزرگتر باشد نشان دهنده قدرت محافظت بیشتر است.) اگر حتی هوا آفتابی هم نباشد باید از ضد آفتاب استفاده کرد و در صورتیکه ساعاتی را بیرون از منزل می گذرانید می توانید بیش از یک بار در روز هم استفاده کنید. در واقع، حتی اگر برنامه ندارید از خانه خارج شوید سعی کنید مالیدن ضد آفتاب را به برنامه روتین هر روز صبحتان تبدیل کنید. اگر بیرون می روید علاوه بر ضد آفتاب از کلاه لبه دار هم استفاده کنید. همچنین سعی کنید مدت قرار گرفتن در معرض نور آفتاب را بویژه بین ساعت 10 صبح و 2 بعد از ظهر کاهش دهید. از کرم ها و تمیز کننده های پوستی ملایم استفاده کنید. از بکار بردن کرم هایی که پوستتان را تحریک می کنند خودداری کنید زیرا باعث بدتر شدن تیرگی می شوند.

بعد از زایمان

بعد از زایمان هم به محافظت پوست خود از نور آفتاب ادامه دهید. در بیشتر موارد، تیرگی های بوجود آمده به آهستگی و بدون هیچگونه درمانی برطرف می شوند. اما باید توجه داشت که در تعداد کمی از زنان، داروهای ضد بارداری که حاوی استروژن هستند (نظیر قرص های ضد حاملگی) می توانند سبب ایجاد کلوآسما شوند. در صورتیکه تیرگی پوست در حد ناراحت کننده باشد بهتر است روش دیگری برای جلوگیری از بارداری بکار رود.اگر بعد از گذشت چند ماه از زایمان، لکه های تیره همچنان وجود داشته باشند می توان از کرم های روشن کننده پوست نظیر هیدورکینون (که بعضی از انواع آن ضد آفتاب هم در خود دارند) و یا یک داروی موضعی حاوی ترتینوئین (Retin-A) و یا داروهای خوراکی نظیر گلوکولیک اسید استفاده کرد. اگر به متخصص پوست مراجعه کنید احتمالاً برای شما داروهای ترکیبی تحویز می کند. البته نباید انتظار داشته باشید بسرعت نتیجه بگیرید. درمان ممکن است چندین ماه طول بکشد. (در بعضی موارد نادر، متخصصین پوست برای از بین بردن لکه ها از لیزر استفاده می کنند ولی این درمان قدم اول نیست.)  درمان هر چه باشد، محافظت در مقابل اشعه خورشید در طول درمان و بعد از آن نکته ای حیاتی است که باید به آن توجه داشت.اگر شیر می دهید و یا برنامه دارید دوباره به فاصله کوتاهی حامله شوید حتماً قبل از مصرف هر گونه دارو و یا انجام درمان با پزشک مشورت کنید.

آیا این لکه ها نشانه ای از یک بیماری هستند؟

بعضی از تغییرات رنگ پوست ممکن است علائمی از بیماری های پوستی نظیر سرطان پوست یا دیگر مشکلات باشند، بنابراین در صورتیکه همراه با تغییر رنگ پوست درد، حساسیت، قرمزی و یا خونریزی وجود داشت و یا متوجه تغییر رنگ، شکل یا اندازه خالی که از قبل داشته اید شدید به متخصص پوست مراجعه کنید.

درد شکمی در دوران حاملگی

آیا درد شکم در زمان حاملگی طبیعی است؟

درد گهگاهی شکم در حاملگی شکایت شایعی است. هر چند درد شکم در زمان حالگی می تواند مشکلی ایجاد نکند ولی ممکن است نشانه ای از یک عارضه جدی نیز باشد. (درد شدید یا مستمر هیچگاه طبیعی نیست.) در این مقاله شایعترین دلایل درد شکمی در زمان حاملگی توضیح داده می شود. در صورتیکه درد شکمی یا دل پیچه همراه با لکه بینی، خونریزی، تب، لرز، ترشحات مهبلی، احساس غش کردن، ناراحتی هنگام ادرار کردن، تهوع و استفراغ بوده و یا درد بعد از چند دقیقه استراحت از بین نرود باید به پزشک مراجعه کرد.

مشکلات مهمی که درد شکمی ایجاد می کنند

حاملگی خارج رحمی
حاملگی خارج رحمی زمانی اتفاق می افتد که تخمک لقاح یافته در جایی خارج از رحم لانه گزینی کند که این محل معمولاً یکی از لوله های رحمی (لوله های فالوپ) است. این عارضه معمولاً در سه ماه اول حاملگی یا قبل از آنکه حتی بیمار بداند حامله است رخ می دهد. این عارضه در صورتیکه درمان نشود می تواند موجب پارگی لوله رحمی شده و خطر مرگ بدنبال داشته باشد. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر سریعاً به پزشک مراجعه کنید: درد یا حساسیت شکمی و/یا لگنی، لکه بینی یا خونریزی از مهبل (می تواند قرمز یا قهوه ای، کم یا زیاد، و یا مستمر یا متناوب باشد)، دردی که با حرکت یا سرفه کردن بدتر می شود، درد نوک شانه، یا هر علامتی مبنی بر شوک (نبض ضعیف، رنگ پریدگی، بی حالی یا غش).

سقط
خونریزی معمولاً اولین علامت سقط است و پس از آن به فاصله چند ساعت تا چند روز درد شکمی رخ می دهد. خونریزی ممکن است خفیف یا شدید باشد. درد ممکن است بصورت درد های کرامپی بگیرد و ول کند (شبیه به درد های قاعدگی یا اغلب شدیدتر) یا ریتمیک باشد. درد در بعضی از بیماران بصورت کمر درد و در بعضی دیگر بصورت درد مبهم شکمی و یا احساس فشار در لگن احساس می شود. در صورتیکه با این علائم مواجه شدید به پزشک مراجعه کنید. در صورت درد شدید یا خونریزی با حجم زیاد، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.

شروع زودرس درد های زایمانی
بروز انقباضات زایمانی که موجب باز شدن و اتساع گردن رحم شود قبل از هفته 37 حاملگی شروع زودرس دردهای زایمان تلقی می شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر در سه ماهه دوم یا سوم (قبل از هفته 37 حاملگی) بلافاصله به پزشک مراجعه کنید: افزایش ترشحات مهبلی یا تغییر قوام آن (بویژه اگر آبکی، چسبناک، یا خونی باشد - یا حتی اگر صورتی باشد و کمی به خون آغشته شده باشد)؛ لکه بینی و خونریزی مهبلی، درد شکمی؛ دردهای شبیه به دردهای  قاعدگی یا بیش از 4 انقباض در یک ساعت؛ افزایش فشار در ناحیه لگن؛ یا کمر درد بویژه در صورتیکه بیمار سابقه کمر درد نداشته باشد.

پارگی جفت
پارگی جفت به جدا شدن  نسبی یا کامل جفت از رحم قبل از بدنیا آمدن کودک اطلاق می شود. علائم پارگی جفت بسیار متغیرند. بعضی اوقات پارگی جفت می تواند سبب خونریزی ناگهانی و واضح شود ولی در بعضی موارد ممکن است در ابتدا خونریزی واضحی وجود نداشته باشد و یا در حد خونریزی خفیف یا لکه بینی باشد. بیمار ممکن است درد رحمی، کمر درد یا انقباضات متعدد داشته و یا رحم منقبض شده و در همان وضعیت بماند (شبیه گرفتگی یا انقباضی که برطرف نمی شود).  تحرک جنین نیز ممکن است کم شود. این وضعیت نیازمند مراجعه فوری به پزشک است.

پره اکلامپسی
پره اکلامپسی عارضه ای است که سبب بروز اسپاسم و تغییرات دیگر در عروق خونی شده و می تواند قسمت های مختلفی از بدن از جمله کبد، کلیه، مغز و جفت را تحت تأثیر قرار دهد.  تشخیص پره اکلامپسی بر اساس فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار بعد از هفته 20 حاملگی صورت می گیرد. بیمار همچنین ممکن است دجار تورم صورت و پف آلودگی دور چشم ها، تورم در دست ها و تورم شدید یا ناگهانی در پاها و قوزک پا شود. (احتباس آب می تواند سبب افزایش سریع وزن نیز بشود.) در پره اکلامپسی شدید، بیمار ممکن است درد و حساسیت شدید در قسمت فوقانی شکم، سردرد شدید، اختلال دید (نظیر تاری دید یا دیدن نقاط شناور) یا تهوع و استفراغ هم داشته باشد.  در صورت بروز علائم پره اکلامپسی مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

عفونت ادراری
حاملگی احتمال تمام انواع عفونت ادراری از جمله عفونت کلیه را افزایش می دهد.  علائم عفونت مثانه عبارتند از: درد، ناراحتی، یا سوزش در هنگام ادرار کردن؛ ناراحتی لگنی یا درد ناحیه تحتانی شکم (اغلب درست بالای استخوان عانه)؛ احساس نیاز مکرر و غیر قابل کنترل به ادرار کردن، حتی هنگامیکه مقدار بسیار کمی ادرار در مثانه وجود دارد؛ و ادرار کدر یا بد بو.  در صورت مشاهده هر یک از این علائم به پزشک مراجعه کنید زیر عفونت مثانه در صورتیکه درمان نشود می تواند سبب عفونت کلیه و زایمان زودرس شود. علائم انتشار عفونت به کلیه ها (که نیازمند مراجعه اورژانس است) عبارتند از: تب بالا (اغلب همراه با لرز و تعریق)؛ درد در ناحیه کمر یا پهلو، درست زیر دنده ها در یک طرف یا بصورت دو طرفه (و احتمالاً در شکم)؛ تهوع و استفراغ؛ و احتمالاً وجود خون در ادرار.

دلایل دیگر
عوامل متعدد دیگری نیز می توانند سبب درد شکمی شوند که ممکن است ارتباطی نیز به حاملگی نداشته باشند. از جمله شایعترین این بیماری ها که معمولاً پزشک ابتدا به آنها توجه می کند مسمومیت غذایی، آپاندیسیت، سنگ کلیه، هپاتیت، بیماری های کیسه صفرا و پانکراتیت (که هر دو معمولاً ناشی از سنگ کیسه صفرا هستند که در حاملگی شایعتر است)، و انسداد روده (که ممکن است ناشی از فشار رحم در حال رشد بر روی روده باشد و در سه ماهه سوم حاملگی محتمل تر است).

شایعترین مشکلات کم اهمیتی که درد شکمی ایجاد می کنند

درد شکمی در زمان حاملگی همیشه نشان دهنده یک مشکل جدی نیست. در زیر تعدادی از شایعترین مشکلاتی که سبب درد شکمی می شوند آورده شده است. توجه داشته باشید که در صورتیکه درد شکمی شدید و یا مستمر باشد باید به پزشک خود مراجعه کنید.

دل پیچه و نفخ
دل پیچه و نفخ در زمان حاملگی بیشتر دیده می شود زیرا هورمون ها و نیز فشار رحم بر روی معده و روده ها سبب کند شدن کار دستگاه هاضمه می شود.

یبوست
یبوست از دیگر عوامل شایع درد شکم در دوران حاملگی است که بر اثر کاهش حرکات روده ای و فشار رحم بر روی راست روده (رکتوم) ایجاد می شود.

درد لیگامان گرد
این درد معمولاً دردی خفیف، ناگهانی و تیز یا مستمر و مبهم است که در هر دو طرف قسمت تحتانی شکم یا بصورت عمقی در کشاله ران احساس می شود و معمولاً در سه ماهه دوم شروع می شود. علت آن کشیده شدن و ضخیم شدن لیگامان هایی است که رحم را در لگن نگه می دارند. درد ممکن است مثل فرو رفتن یک چیز تیز به بدن بخصوص هنگام تغییر ناگهانی وضعیت نظیر بلد شدن از تخت یا از روی صندلی یا هنگام سرفه کردن و غلت زدن در رختخواب باشد. همچنین ممکن است بیمار درد را بصورت یک درد مبهم بعد از فعالیت بدنی روزانه یا راه رفتن زیاد احساس کند. در صورتیکه درد با استراحت باز هم ادامه پیدا کرد با پزشک خود تماس بگیرید.

آکنه در دوران بارداری

آیا احتمال بروز آکنه در دوران بارداری بیشتر است؟

گاهی در دوران بارداری، آکنه بوجود می آید و یا تشـدید می شود. افزایـش سطـح خـونـی هورمون هایی به نام آندروژن ها می تواند غدد سباسه درون پوست را تحریک کند تا بزرگ شوند و ماده چربی را به نام سبوم (Sebum) ترشح کنند. سبوم اضافی همراه با ریزش سلول های پوست که فولیکول مو را می پوشانند منافذ پوسـت را می بندد و محیطی بوجود می آورد که باکتری ها می توانند بسرعت در آن تکثیر یابند. این امر نهایتاً به التهاب پوست و بثورات پوستی می انجامد.

آیا میتوان آکنه را برطرف ساخت؟

ممکن است نتوان بکلی از بروز آکنه جلوگیری کرد ولی با رعایت نکات زیر میتوان تا حدی از شدت آن ها کاست:صورت خود را روزی 2 بار با آب و صابون ملایم و یا لوسیون پاک کننده تمیز کنید و اگر از کرم های مرطوب کننده استفاده می کنید دقت کنید که عاری از چربی (oil-free) باشد. هنگام شستن صورت، پوست را مالش ندهید و اسکراب نکنید زیرا مشکل تان را تشـدید خواهد کرد بلکه به آرامی با دست ها صورت را بشوئید.

  • هنگام خشک کردن حوله را به روی صورت نمالید بلکه آن را روی پوست بگذارید و بردارید.  آکنه ها را فشار ندهید و نمالید زیرا مشکل تان را تشدید می کند و جای آن می ماند.     اگر از لوازم آرایش استفاده می کنید محصولاتی را انتخاب کنید که بجای روغن برپایه آب ساخته شده است و بر روی آن برچسب "غیر کومدون زا" (non comedogenic) زده اند که بدین معناست که منافذ پوست را مسدود نخواهد کرد و آکنه تشدید نخواهد شد. قبل از خواب نیز حتماً آرایش را پاک کنید.
  • از پزشک یا ماما در مورد مصرف ژل های داروئی سئوال کنید. (اگر آکنه شما شدید است ممکن است لازم باشد به متخصص پوست مراجعه کنید). بعضی از محصولات که بـدون نسـخه بفـروش می رسند و یا داروهایی که برای تهیه آنها نسخه لازم است، به از بین بردن آکنه کمک می کنند ولی مصرف بعضی از موادی که داخل آن ها بکار رفته اند بخوبی در دوران بارداری مطالعه نشده است. بنابراین بدون تأئید پزشک یا مامای خود از هیچیک از داروهای ضدآکنه استفاده نکنید. استفاده از داروی ایزو ترتینوئین خوراکی (Accutane) در دوران بارداری اکیداً ممنوع است زیرا منجر به ناهنجاری جنین می شود (از مصرف ترتینوئین موضعی نظیر Retin-A نیز بپرهیزید). مصرف کرم های حاوی آنتی بیوتیک نظیر اریترومایسین و کلیندامایسین در دوران بارداری کاملاً مطمئن است ولی مصرف کرم های حاوی تتراسیکلین مجاز نیست.

تغییرات مو و ناخن هنگام بارداری

آیا پرپشت شدن مو هنگام بارداری امری شایع است؟

بسیاری از خانم های باردار متوجه پرپشت شدن موها می شوند. ولی در واقع تعداد موها اضافه نمی شود بلکه کمتر از دوران غیربارداری می ریزد. آنچه رخ میدهد در حقیقت این است که بطور طبیعی همواره 85 تا 95% موهای شما در حال رشد است و 5 تا 15 درصد بقیه در مرحله استراحت قرار دارد. موهای در حال استراحت پس از طی این دوره می ریزند (اغلب هنگام برس کشیدن یا شستن) و به جای آن ها موهای جدید می روید. در خانم ها بطور متوسط روزی 100 تار مو می ریزد.

هنگام بارداری مقادیر زیاد استروژن موجب طولانی شدن دوران رشد مو می شود و بنابراین مقدار کمتری از موها وارد مرحله استراحت می شوند. در نتیـجه تعداد کمتـری از موها می ریزد و آنها پرپشت تر و در عین حال خوش حالت تر به نظر می رسند. (بعد از زایمان سطح استروژن در خون پائین می آید و تعداد بیشتری از موها وارد مرحله استراحت شده سپس می ریزند). بعضی از خانمها متوجه تغییراتی در بافت مو و یا براق شدن آنها نیز می شوند.

البته در تمام خانم ها قبل و بعد از زایمان تغییرات چشمگیری در موها بوجود نمی آید. تغییرات عمده اغلب در خانم هایی دیده میشود که دارای موهای بلند هستند.

آیا افزایش موهای صورت و بدن امری طبیعی است؟

متأسفانه در دوران بارداری ممکن است رشد موهای بدن زیاد شود که احتمالاً به علت افزایش ترشح هورمون هایی است که آندروژن خوانده می شـوند. علاوه بر مـوهای جدیدی که بر صورت می روید ممکن است شما شاهد رویش موهایی در روی پستان ها، شکم و یا پشت نیز باشید. برای رهایی از شر این موها می توانید آن ها را از ریشه بیرون بکشید یا با تیغ و یا موم آنها را از بین ببرید. استفاده از روش هایی که موها را برای همیشه از بین می برد نظیر لیزر و الکترولیز در دوران بارداری خطری ندارد ولی دردناک است و می تواند به ناراحتی شما که به علت بارداری تحمل بعضی شرایط تا حدی برایتان دشوار است، بیفزاید. در اغلب موارد 3 تا 6 هفته پس از تولد نوزاد، این موها از بین می روند.

آیا رشد ناخن ها تسریع می شود؟

بله ولی ممکن است شما متوجه این تغییر نشوید. در بعضی خانم های باردار ناخن ها محکم تر نیز می شوند ولی در بعضی دیگر نرم تر و شکننده تر می شوند. این تغییرات موقتی است و مدتی پس از زایمان به حالت قبل باز می گردد. میتوان با استفاده از دستکش های پلاستیکی هنگام شستن ظروف و نظافت منزل و مصرف کرم های مرطوب کننده، از ناخن ها مراقبت کرد، بخصوص اگر شکننده هستند.

بهترین تمرین ها برای ماه اول

زمان شروع
بسیاری از متخصصین زنان و ماماها پیشنهاد می‌کنند که تا معاینه‌ی ششمین هفته پس از زایمان، تمرین ها را شروع نکنید اگرچه کالج آمریکایی زایمان معتقد است که فرد به محض اینکه احساس کرد می‌تواند ورزش کند، بهتر است بی‌درنگ آن را شروع نماید. (اگر عمل سزارین داشته اید، عاقلانه این است که تا 6 هفته منتظر بمانید).

تقویت کننده ماهیچه های لگن خاصره (کیگل)
اگر اپیزیوتومی(
episiotomy) داشته‌ اید  یا احساس می‌کنید که عجان‌ شما دچار کوفتگی شده یا متورم گشته تمرین های کیگل را انجام دهید تا ماهیچه های لگن خاصره تان را سفت کنید. با این کار گردش خون در این نواحی را بهتر شده و از مشکلاتی مانند بی اختیاری جلوگیری می‌شود. این ماهیچه ها به راحتی خسته می شوند بنابراین، بهتر این است که به جای فقط یک بار در روز، چند انقباض را به طور مکرر در طول روز انجام دهید.
•    به پشت بخوابید، زانویتان را خم کنید و پاهای خود را بر روی زمین قرار دهید.
•    ماهیچه های مهبل را سفت کنید، طوری که انگار در دستشویی می‌خواهید جلوی خروج ادرار را بگیرید.
•    تا 4 بشمرید، سپس ماهیچه های خود را شل کنید. ده بار این حرکت را تکرار نمایید. سعی کنید روزی سه بار و هر بار سه یا چهار مرتبه این تمرین را انجام دهید.

شنا push-ups
شناروش مناسبی برای قوی کردن ماهیچه های بالاتنه است که برای زایمان نوزاد به آن نیاز دارید. اگر تنها برای چند تمرین وقت دارید، حتماً این یکی را در میان آنها جای دهید.
•    بر روی چهار دست و پای خود این حرکت را شروع کنید. زانویتان را مستقیماً زیر باسن قرار دهید و دست ها را کمی دورتر از عرض شانه بگذارید.
•    پشت خود را صاف نگه داشته و شکمتان را به داخل بدهید. آرنج خود را خم نموده و سپس آن را مجدداً راست کنید. نفس کشیدن طبیعی را ادامه داده و آرنج خود را هنگام راست کردن، قفل نکنید (برای انجام این تمرین لازم نیست خودتان را کاملاً تا سطح زمین خم کنید).
•    این حرکت را 10 تا 12 بار در سه نوبت انجام دهید.

بالا بردن سر و شانه ها
این تمرین به شما کمک می‌کند تا ماهیچه های شکمی تان را محکم کنید اما اگر در ابتدا موفق نشدید، نباید از ادامه آن نا امید شوید. ممکن است هفته ها طول بکشد تا تناسب خود را به دست آورید و پیشرفت شما به این بستگی دارد که قبل از حاملگی تا چه اندازه بدن متناسبی داشته اید.
•    به پشت دراز بکشید زانوها را خم کرده و دستها را پشت سرتان قرار دهید.
•    نفس خود را به داخل و سپس بیرون بدهید.درحالی که آن را بیرون می دهید، ماهیچه های شکمی را سفت کنید. با پشت خود به زمین فشار آورده و سر و شانه های تان را بلند کنید و به آرامی به وضعیت قبلی برگردید. کل این مسیر را 8 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

شیب لگن خاصره
شیب لگن خاصره نیز تمرین خوب دیگری برای قوی کردن ماهیچه های شکمی است.
•    به پشت دراز بکشید. زانوها را خم نموده و پاهایتان را صاف بر روی زمین دراز کنید.
•    هوا را با نفس کشیدن به داخل دهید و اجازه دهید که شکمتان منبسط شود.
•    هوا را بیرون فرستاده و در حالی که باسن خود را بر روی زمین نگه می دارید، بخش پایینی کمر خود(دنبالچه) را به سمت نافتان بلند کنید.
•    در بالای شیب، باسن خود را سفت نموده و سپس رها کنید. این حرکت را هشت تا  10 مرتبه تکرار نمایید.
درست است که دوست دارید بدنتان به حالت خود، قبل از حاملگی بازگردداما به یاد داشته باشید که در ابتدا نباید چندان به خود سخت بگیرید. پزشک یا مامای خود را در جریان فعالیت هایتان قرار دهید. علاوه براین تمرین ها، ممکن است بخواهید برخی از ورزش های قلبی عروقی از قبیل پیاده روی سریع را نیز انجام دهید. در ابتدا دو، سه روز در هفته و هر روز به مدت 5 دقیقه پیاده روی کنید؛ پس از مدتی می توانید آن را به 20 دقیقه یا بیشتر افزایش دهید. در این کار زیاده روی نکنید. اگر متوجه شدید که ترشحاتتان سنگین تر می شود یا به رنگ قرمز روشن یا صورتی در می آید، تمرینات خود را متوقف نموده و با پزشک تماس بگیرید. لکه های خون می‌تواند نشانه ای از خونریزی باشد.
در حالی که احساس می‌کنید قوی تر شده اید و کمتر بی‌خوابی می کشید (معمولاً از چهار تا 6 هفته پس از زایمان)، می‌توانید برای سنگین تر کردن تمرین ها، تعداد دفعات آن را افزایش داده و حرکات را بیشتر تکرار کنید یا شاید هم بخواهید تمرین های پیشرفته تری را امتحان کنید.

[ ۱۳٩٠/۳/۱ ] [ ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ ] [ سیدعلی ]

فردا نه   ...چند ساعت بعد هم نه   ...چند ثانبه دبگر هم نه...

...همین الان      برای مادرت یک کاری بکن

اگر زنده است دستش را      اگر به آسمان رفته است ...  قبرش را ….اگر پیشت نیست ...  یادش را ….

اگر قهری...چهره اش را ….ببوس...

 

سلام به مادرای گل و کوچولوهاتون حتما همه تون میدونید که دو روز دیگه روز مادر و ولادت حضرت فاطمه هست.روزتون مبارک مادرای گل

 

[ ۱۳٩٠/۳/۱ ] [ ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ ] [ سیدعلی ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

من سیدعلی 2 شهریور 1390 به دنیا اومدم همزمان با 23 ماه رمضان یعنی شب قدر .خوشا به حال گل پسری ناز مامانش.
صفحات دیگر
امکانات وب

آپلود عکس